koncerty Kraków muzyka poważna recenzje 13 kwietnia 2015

“Bajkowo” w Krakowskiej Filharmonii

Dlaczego bajkowo? Z powodu uwertury fantastycznej Stanisława Moniuszki Bajka. To jeden z niewielu utworów tego kompozytora z gatunku, powiedzmy “lżejszych”. Moniuszko, zdecydowaną większość swych kompozycji podporządkował misji, posłannictwu służby ojczyźnie – za co go kochamy. Uwertura symfoniczna Bajka, z podtytułem “Opowieść zimowa”, jest utworem niezwykle barwnym i melodyjnym. Bogactwo dźwięków, urzekająca melodia, sprawia że zyskał wielką popularność wśród publiczności i krytyków.

Niezwykłej urody kompozycja sprawia że słucha się jej z wielką przyjemnością, co było mi dane przeżyć na tym koncercie. Wydaje mi się że utwór ten jest tak samo lubiany przez muzyków. Patrząc na skład Orkiestry Filharmonii w Krakowie, odnosiło się wrażenie że wykonanie tego dzieła sprawia im wielką przyjemność. Może właśnie dlatego w pamięci utkwiło mi brawurowe wykonanie partii finałowej. Cóż, może szkoda trochę że Stanisław Moniuszko skomponował w zasadzie tylko jeden utwór utrzymany w tej konwencji.

Następny punkt programu, to kompozycja w mojej opinii również utrzymana w klimacie bajkowym. Koncert na flet i orkiestrę, którego autorem jest francuski impresjonista Jaques Ibert. “Bajkowość” to główna cecha koncertu na flet. To utwór niesłychanie zróżnicowany brzmieniowo i melodyjnie. Można tu odnaleźć bardzo różne style muzyczne, moja wyobraźnia odnalazła fragment, który mógłby z powodzeniem zilustrować “wczesnohollywoodzki” western. Ibert to przecież impresjonista, a muzyka filmowa nie jest mu obca, był autorem muzyki do dziewięciu filmów (w latach 1927 – 1956). Koncert to kompozycja dedykowana słynnemu fleciście Marcelowi Moÿse’owi, który wykonał ją w Paryżu w 1934 roku. Charakteryzuje się bardzo trudną partią instrumentu solowego i przez to nie gości zbyt często na afiszach.

Zmierzyła się z koncertem i to z wielkim powodzeniem Magdalena Di Blasi, pierwsza flecistka Orkiestry Filharmonii Krakowskiej, absolwentka Akademii Muzycznej w Krakowie, Staatliche Hochschule fūr Musik we Freiburgu oraz Hochschule fūr Musik w Detmold. W 2004 roku została laureatką Ogólnopolskiego Konkursu Fletowego w Warszawie. Występowała z Tarnowską Orkiestrą Kameralną, orkiestrami Capella Cracoviensis i Sinfonietta Cracovia, Krakowską Orkiestrą Radiową, Orkiestrą Akademii Beethovenowskiej, Camerata Academica Freiburg, Junge Oper Stuttgart. Brała udział w wielu projektach z muzyką kameralną. Uczestniczyła w festiwalach Tydzień Talentów w Tarnowie, Bodensee Festival w Ravensburgu, Wexford Opera Festival, Mozartwoche w Salzburgu, Festiwalu Muzyki Filmowej w Krakowie, festiwalu Muzyka w Starym Krakowie.

Koncert zwieńczyła “bardzobajkowa” kompozycja, czyli Obrazki z Wystawy Modesta Musorgskiego. Zajmuje jedno z pierwszych miejsc na mojej prywatnej liście przebojów. Słuchałem jej wielokrotnie w wersjach płytowych i na żywo – w tym również w wykonaniu Orkiestry Filharmonii Krakowskiej. To jeden z nielicznych utworów, którego można słuchać i słuchać, a na dźwięk Wielkiej Bramy Kijowskiej … i tak ciarki po kręgosłupie przechodzą. Wersja orkiestrowa jest dziełem Maurycego Ravela, którego brzmienie – gdzieś tam słychać.

Orkiestrę poprowadził Jean-Luc Tingaud – francuski pianista i dyrygent. Studiował w Konserwatorium Paryskim. Był asystentem Marca Minkowskiego i Manuela Rosenthala (ucznia Maurizio Ravela), który przekazał początkującemu dyrygentowi zamiłowanie do muzyki francuskiej. W 1997 roku Jean-Luc Tingaud założył kameralny zespół Ostinato specjalizujący się w wykonawstwie utworów kompozytorów młodego pokolenia. Z zespołem tym odbył liczne tournées po Europie. W latach 1999–2004 zespół związany był z paryskim Théâtre de l’Athénée.
Jean-Luc Tingaud szczególnym zamiłowaniem darzy operę. Dyrygował na Wexford Opera Festival w Zurichu, Rossini Festival w Wildbad, Sferisterio Opera Festival w Maceracie, w Opera National de Lyon, Théâtre Mogador w Paryżu, Teatro Nacional de Sao Carlo w Lizbonie, Théâtre Impérial de Compiègne, w Saint-Etienne oraz podczas licznych prestiżowych francuskich festiwali operowych. W Théâtre des Champs-Elysées prowadził serię koncertów przeznaczonych dla młodej publiczności. Dyrygował także w Stanach Zjednoczonych m.in. w Palm Beach Opera i Pittsburgh Opera.
W 2004 roku po raz pierwszy poprowadził English Chamber Orchestra. W sezonie 2006/2007 dyrygował spektaklami w Théâtre d’Herblay, w Operze Tulońskiej, koncertami z Ulster Orchestra de Reims oraz Orchestra of Opera North. Współpracuje z Orkiestrą i Chórem Filharmonii Krakowskiej, z Orkiestrą Filharmonii Narodowej w Warszawie, Orchestre National des Pays de la Loire, Francuską Operą Narodową oraz Opéra-Comique w Paryżu.

Zebranie trzech tak różnych dzieł (choć wszystkie mają wspólny mianownik: “bajkowość”) i wykonanie ich na jednym koncercie uważam za świetny pomysł. Takiego samego zdania była publiczność Filharmonii, która nagrodziła wykonawców długą owacją.

źródło informacji:
W publikacji wykorzystano materiały prasowe Filharmonii Krakowskiej | Dokładamy wszelkich starań aby szanować prywatność i prawa autorskie. Jeśli jednak nasza publikacja narusza czyjeś prawa, prosimy o informację – treść zostanie bezzwłocznie usunięta.
Share

podobne publikacje