Archiwum autora: NewsRoom

Autor NewsRoom

Newsy redakcji Muzycznego Krakowa. Nadsyłane przez organizatorów, informacje i komunikaty prasowe. Czasami newsy "wygrzebane" w przestrzeni internetowej lub nadesłane przez czytelników. Naszym (nieobiektywnym) zdaniem warte publikacji.

Gideon Alorwoyie & Mantra Percussion – koncert finałowy Sacrum Profanum

Gideon Alorwoyie wraz ze swoim zespołem i amerykańska grupa Mantra Percussion zaprezentują swoją twórczość podczas finału tegorocznej edycji Sacrum Profanum, który odbędzie się 1 października w Centrum Kongresowym ICE Kraków.

Profesor, kapłan ghańskiego kultu i najwyższy wódz regionu, a także nauczyciel Steve’a Reicha już niebawem pojawi się na scenie Sacrum Profanum. „Na koniec festiwalu usłyszymy program pokazujący wpływ muzyki afrykańskiej na amerykański minimalizm. Do Krakowa zaprosiliśmy wirtuoza instrumentów perkusyjnych z Ghany, profesora muzyki na Uniwersytecie Północnego Teksasu, Gideona Alorwoyie’a – to dla nas prawdziwy zaszczyt gościć inspiratora tej wielkiej zmiany w muzyce współczesnej” – mówi kurator Festiwalu Krzysztof Pietraszewski. Alorwoyie wraz ze swym zespołem i amerykańską grupą Mantra Percussion specjalizującą się w muzyce współczesnej wystąpi 1 października na scenie Sacrum Profanum. Usłyszymy między innymi utwór Drumming Steve’a Reicha zaprezentowany w kontekście tradycyjnej muzyki z Afryki, którą był inspirowany.

Gideon Alorwoyie wraz ze swoim zespołem i amerykańską grupą Mantra Percussion przedstawią wypełniony minimalizmem afrykańsko-amerykański program, który opracowano na przypadające w ubiegłym roku 80. urodziny Steve’a Reicha. Całość nawiązuje do 1970 roku, kiedy w twórczości kompozytora nastąpił przełom: podczas pobytu w Ghanie Reich miał możliwość studiować u Alorwoyie’a, a także poznać miejscowe techniki i polirytmie, które następnie zaimplementował w swoich kompozycjach. Pierwszym nowym utworem skomponowanym po powrocie z Afryki był Drumming – i to właśnie tę kompozycję usłyszymy w rozszerzonej interpretacji, z wplecioną afrykańską muzyką tradycyjną. Koncert „Afrykańskie reperkusje” przybliży słuchaczom moment przejścia, w którym pod wpływem niedawno poznanej kultury Reich dokonał zmiany w swojej metodyce twórczej – jej wpływ sięga dziś daleko poza jego dorobek, a nawet amerykański minimalizm. Usłyszeć jego utwory wykonywane na oryginalnych afrykańskich instrumentach, z towarzyszeniem tamtejszego tańca i w kontekście tradycyjnej muzyki, to tak, jakby w końcu usłyszeć ją w jej własnym domu.

Sacrum Profanum – wejdź do strefy dyskomfortu!
Kraków, 26 września-1 października 2017

Więcej o festiwalu: 

 

źródło informacji:
Materiały prasowe organizatora | dokładamy wszelkich starań aby szanować prywatność i prawa autorskie. Jeśli jednak nasza publikacja narusza czyjeś prawa, prosimy o informację – treść zostanie bezzwłocznie usunięta.

Cochen i Kobiety – koncert finałowy Festiwalu Łódź Czterech Kultur

To będzie niezwykły, poruszający koncert piosenek Leonarda Cohena – legendarnego mistrza liryki, kompozytora i poety. Jego utwory w tłumaczeniu Macieja Zembatego zinterpretują na nowo czołowe polskie wokalistki, reprezentujące różne style i różne pokolenia. Finałowy koncert Festiwalu Łódź Czterech Kultur 17 września, g. 19, Klub Wytwórnia.

Na jednej scenie w łódzkim klubie Wytwórnia wystąpią: Matylda Damięcka, Ania Dąbrowska, Martyna Jakubowicz, Gaba Kulka, Iza Lach, Anita Lipnicka, Grażyna Łobaszewska, Maria Peszek, Julia Pietrucha, Renata Przemyk, Natalia Przybysz i Daria Zawiałow. Niezapomniane: In My Secret Life, Suzanne czy Dance Me To The End Of Love zyskają nowy, kobiecy wymiar.

Koncepcję artystyczną wydarzenia opracował znany producent muzyczny, kompozytor i muzyk, znany chociażby z Republiki – Leszek Biolik.

– Cohena znałem właściwie od zawsze. Tak jak słuchacz może poznać artystę. Wielokrotnie porywany muzycznymi fascynacjami, wiedziałem że zawsze mogę do niego wrócić. I wracałem – mówi Biolik. – I choć nie napisze już nic więcej, podczas finału Festiwalu Łódź Czterech Kultur przemówi głosem niezwykłych kobiet. Dla mnie, prywatnie, możliwość współtworzenia tego koncertu, to wielki prezent od życia, możliwość okazania szacunku i niezwykła podróż… – podkreśla producent.

Jak zapowiadają twórcy projektu: będzie to energetyczne i magiczne spotkanie przyjaciół, grających utwory mistrza, który swoją twórczością inspirował kilka pokoleń artystów, a przecież Leonard Cohen wydał czternaście albumów studyjnych. Za oprawę wizualną koncertu odpowiada między innymi Matylda Damięcka, która również zaprojektowała plakat koncertu.

 
Festiwal Łódź Czterech Kultur odwołuje się do wielokulturowych korzeni miasta, przez lata będącego tyglem kultur i narodowości. Ideą imprezy jest budowanie pomostu pomiędzy historią a teraźniejszością poprzez sztukę, która posługuje się uniwersalnym językiem i buduje więzi, tworząc perspektywę na całe pokolenia.

  • Tegoroczna edycja festiwalu, odbędzie się w dniach 8–17.09.2017.

Program festiwalu i więcej informacji: 

 

źródło informacji:
Materiały prasowe organizatora | dokładamy wszelkich starań aby szanować prywatność i prawa autorskie. Jeśli jednak nasza publikacja narusza czyjeś prawa, prosimy o informację – treść zostanie bezzwłocznie usunięta.

Snorri Helgason – trasa koncertowa w Polsce

Muzyka Snorri Helgason’a jest głęboka i intrygująca, a jednocześnie uniwersalna, wysoko stawiając na eksplorację jego osobistych zmagań i emocji. Jako zacięty student historii popu, Snorri trzyma twardą nogę w przeszłości, patrząc jednak zupełnie świeżym spojrzeniem w przyszłość, transmitując tym samym niezwykły strumień ponadczasowych melodii ludowych i starannie skonstruowanych piosenek, które są ponadczasowe.

Inspirująca Islandczyka muzyka pop oraz muzyka ludowa lat ’60 i 70 wraz z jednoczesnym uhonorowaniem osobistych ikon artysty, takich jak Townes Van Zandt czy Harry Nilsson sprawiły, że Snorri nagrał swój debiut „Im Gonna Put My Name On Your Door”, który pozwolił mu skutecznie zaistnieć na islandzkim rynku muzycznym.

Po wielu koncertach na Islandii oraz poza jej granicami, Snorri złożył wizytę w pracowni starego przyjaciela Sindri Már Sigfússons’a (Sin Fang), aby nagrać niektóre utwory, nad którymi w tym czasie pracował. Sesja, zaczęła się od śmiechu, jednakże okazała się niezwykle owocna. Oboje bowiem poświęcili się pracy w studiu aby uchwycić właściwy charakter utworów, które stworzył Snorri, by jednocześnie poddać je interpretacji przez Sindriego. Efektem tej kolaboracji było kolejne wydawnictwo, pt. „Winter Sun”, które jest ambitną, czasami bolesną, acz uczciwą medytacją o dorastaniu, starzeniu się i zmierzaniu się z nieuchronnym.

Trasa koncertowa:
30.09 – Opole – OSF Festival
1.10 – Opole – Secret Gig – OSF Festival
2.10 – Piotrków Trybunalski- House Gig
3.10 – Łódź – Pop n Art
4.10- Warszawa – Chłodna25
5.10 – Kraków – Cafe Szafe
6.10 – Bielsko-Biała – Klubokawiania Aquarium
7.10 – Wrocław – PROZA
8.10 – Poznań – Klubokawiarnia Meskalina, Poznań
 

 

źródło informacji:
Materiały prasowe organizatora | dokładamy wszelkich starań aby szanować prywatność i prawa autorskie. Jeśli jednak nasza publikacja narusza czyjeś prawa, prosimy o informację – treść zostanie bezzwłocznie usunięta.

Młoda Polska Filharmonia – przesłuchania, nabór do orkiestry!

Młoda Polska Filharmonia, jedna z pierwszych prywatnych orkiestr w Polsce, organizuje przesłuchania do tegorocznej edycji programu edukacyjno-stypendialnego, oferując najbardziej uzdolnionej młodzieży ze średnich i wyższych szkół muzycznych udział w warsztatach mistrzowskich, projektach muzycznych i trasach koncertowych oraz stypendia finansowe. To prawdziwa szansa na rozwój i zaistnienie w świecie wielkiej sztuki.

Niezależnie od tego, czy uczysz się w Krakowie, Nowym Sączu, Nowym Targu, Tarnowie czy Wadowicach, możesz zgłosić się na przesłuchania, które odbędą się w Warszawie 30 września i 1 października. Młoda Polska Filharmonia, na czele której stoi Adam Klocek, dyrektor artystyczny Filharmonii Kaliskiej oraz Filharmonii Częstochowskiej i zdobywca Nagrody Grammy w 2014 roku za płytę „Night in Calisia”, poszukuje kandydatów do orkiestry w następujących klasach instrumentów: skrzypce, altówka, wiolonczela, kontrabas, flet, obój, klarnet, fagot, waltornia i trąbka.

Młoda Polska Filharmonia zaprasza na przesłuchania uczniów szkół muzycznych II stopnia oraz studentów I roku studiów licencjackich akademii muzycznych w roku szkolnym/akademickim 2017/2018. Zgłoszenia są przyjmowane do 21 września 2017.

Komisja w składzie: prof. Włodzimierz Promiński, prof. Piotr Reichert, Krzysztof Specjał, Piotr Lis oraz Adam Klocek – dyrektor artystyczny orkiestry, dokona oceny i wyboru laureatów na podstawie 10-minutowego repertuaru solowego oraz wybranego fragmentu orkiestrowego.

  • Wszystkie niezbędne informacje, formularze i nuty z repertuarem do przesłuchań znajdują się na stronie Młodej Polskiej Filharmonii pod adresem: www.mpf.zwierciadlo.pl.

Laureaci przesłuchań wezmą udział w okresie 2-15 listopada 2017 roku w zgrupowaniu warsztatowym oraz w trasie koncertowej obejmującej najbardziej prestiżowe audytoria w Polsce. Otrzymają także stypendia finansowe.
Młoda Polska Filharmonia jest orkiestrą złożoną z utalentowanych młodych muzyków, którzy pod batutą wybitnego dyrygenta Adama Klocka i we współpracy z najlepszymi pedagogami i solistami orkiestr z całego świata mają możliwość doskonalenia swoich umiejętności warsztatowych, a także sprawdzenia się jako członkowie profesjonalnego zespołu orkiestrowego podczas tras koncertowych.

Młoda Polska Filharmonia to kontynuacja trwającego nieprzerwanie od 2001 roku całkowicie prywatnego programu wsparcia najbardziej utalentowanych młodych muzyków w Polsce, dzięki któremu udało się do tej pory pomóc 450 uczniom i studentom. Dla uczestników tego projektu, zwłaszcza pochodzących z lokalnych ośrodków, oddalonych od wielkich centrów muzycznych, to niepowtarzalna okazja, żeby rozpocząć karierę pod okiem wybitnych artystów z Polski i zagranicy. Orkiestra regularnie odbywa tournée koncertowe – letnie i jesienne.

Dotychczas młodzi muzycy mieli możliwość wspólnej pracy z koncertmistrzami najsłynniejszych międzynarodowych orkiestr. Wśród nich byli m.in. Dmitrij Vassiliev – Moscow Soloists, Edicson Ruiz – Berliner Philharmoniker, Dudu Carmel, Eyal Ein-Habar i Yigal Meltzer – Israel Philharmonic Orchestra, Rafał Zambrzycki-Payne – koncertmistrz Ensemble Modern, Emanuel Salvador – Orquestra do Norte Portugal, Sonig Tchakerian z Accademia Nazionale di Santa Cecilia w Rzymie oraz Jan Mráček, najmłodszy solista w historii Orkiestry Symfonicznej Czeskiego Radia.

Stałym elementem programu Młodej Polskiej Filharmonii są trasy koncertowe. Orkiestra prezentuje się w najlepszych salach koncertowych oraz w popularnych miejscach występów plenerowych, gromadząc rzesze entuzjastycznie reagującej publiczności. Wykonuje klasyczny repertuar, ale sięga też po aranżacje utworów reprezentujących jazz, pop-rock czy muzykę filmową. Występowali z nią artyści tej klasy, co Kayah, Gaba Kulka, Dorota Miśkiewicz czy Marek Napiórkowski. Młoda Polska Filharmonia ma również w swojej historii współpracę z Grzegorzem Turnauem, zespołem Zakopower, Michałem Dąbrówką, Pawłem Dobrowolskim, Robertem Kubiszynem, Patrykiem Stachurą i kwintetem Vołosi. Ostatni projekt, realizowany z Radzimirem Dębskim w sierpniu b.r., to warszawski koncert Hip-Hop&Jazz History Orchestrated By Jimek.

W trakcie ostatnich 10 tras koncertowych odbyło się 48 koncertów, które łącznie obejrzało ponad 50 tysięcy osób. W 2015 roku orkiestra dwukrotnie zaprezentowała się podczas VI Festiwalu Muzycznego MISA 2015 w Szanghaju. Wystąpiła także przed publicznością 49. Bydgoskiego Festiwalu Muzycznego, Międzynarodowego Festiwalu „Wszystkie Strony Świata”, Międzynarodowego Festiwalu „Bursztynowy Szlak”, IX Festiwalu Wiolinistycznego im. Bronisława Hubermana oraz Festiwalu Filmu i Sztuki „Dwa Brzegi” i Festiwalu Młodych Talentów Kiepuriada w ramach 47. Festiwalu im. J. Kiepury oraz podczas 53. Festiwalu Muzycznego w Łańcucie.

HARMONOGRAM PROJEKTU

21 września 2017 r.
Ostateczny termin przesłania formularzy zgłoszeniowych

25 września 2017 r.
Ogłoszenie listy osób zakwalifikowanych wraz ze szczegółowym harmonogramem przesłuchań

30 września i 1 października 2017 r.
Przesłuchania w Warszawie: Zespół Szkół Muzycznych I stopnia im. Stanisława Moniuszki, ul. Kawęczyńska 23/25

9 października 2017 r.
Ogłoszenie listy osób zaproszonych do orkiestry Młoda Polska Filharmonia na stronie www.mpf.zwierciadlo.pl

2-10 listopada 2017 r.
Zgrupowanie orkiestry Młoda Polska Filharmonia w Konstancinie-Jeziornej k. Warszawy

11-15 listopada 2017
Wyjazd w tournée bezpośrednio po zakończeniu zgrupowania orkiestrowego

źródło informacji:
Materiały prasowe organizatora | dokładamy wszelkich starań aby szanować prywatność i prawa autorskie. Jeśli jednak nasza publikacja narusza czyjeś prawa, prosimy o informację – treść zostanie bezzwłocznie usunięta.

2017 rokiem Josepha Conrada

W 2017 roku przypada okrągła, 160. rocznica urodzin Josepha Conrada Korzeniowskiego. Obchody będą okazją do przypomnienia sylwetki pisarza, a ich motywem przewodnim będzie podróż, rozumiana jako życiowa droga pisarza rozpoczęta w Polsce i prowadząca go w najdalsze zakątki świata, z mocnym akcentem na jego związki z Krakowem. Organizatorami obchodów są: Miasto Kraków i Krakowskie Biuro Festiwalowe, operator programu Kraków Miasto Literatury UNESCO.

WARSZTATY KRYMINALNE Z CONRADEM
Dwuczęściowe warsztaty z autorami kryminałów, podczas których uczestnicy przygotują profesjonalne teksty pod kątem publikacji. W tajniki pisarskiego i redaktorskiego know-how wprowadzi ich również Filip Modrzejewski, redaktor inicjujący i prowadzący m.in. serię kryminalną w wydawnictwie W.A.B.

PASMO FILMOWE
Spotkania „Conradowskiego przeglądu filmowego” odbędą się w Kinie Pod Baranami, a inspirację do wspólnych poszukiwań stanowić będą wstępy eksperckie. W programie m.in.: „Czas apokalipsy” Francisa Forda Coppoli, „Pojedynek” Ridleya Scotta oraz dokument Lucyny Smolińskiej i Mieczysława Sroki poświęcony biografii pisarza „Ja, który mam podwójne życie… czyli dylemat Josepha Conrada”, którego projekcji będzie towarzyszyć dyskusja o bogatym życiorysie pisarza.

SPACERY LITERACKIE
W towarzystwie ekspertów tropić będziemy ślady obecności Conrada na ulicach Krakowa. Odwiedzimy m.in. ul. Poselską, ul. św. Anny czy ul. Floriańską.

LEKCJE CZYTANIA Z JOSEPHEM CONRADEM
Lekcje czytania to ogólnopolskie przedsięwzięcie promujące czytelnictwo wśród młodzieży, organizowane przez Fundację Tygodnika Powszechnego, w tym roku skoncentrowane wokół postaci Josepha Conrada. Uczestnicy akcji, podczas 20 tematycznych lekcji przeprowadzanych w szkołach, będą wspólnie zastanawiać się, w jaki sposób literatura może dostarczyć odpowiedzi na najbardziej palące wyzwania współczesności. Spotkania z literaturą mają zachęcić licealistów do wnikliwego odbioru tekstu i rozwinąć umiejętności krytycznego myślenia.

SŁUCHOWISKO RADIOWE
„Serce Ciemności”, na podstawie nowego przekładu Jacka Dukaja, w reżyserii Małgorzaty Warsickiej, zrealizowane przez Krakowskie Biuro Festiwalowe we współpracy z Radiem Kraków, będzie nową adaptacją jednego z najbardziej znanych tekstów Conrada.

WARSZTATY DLA DZIECI
Najmłodsi czytelnicy (w wieku 5-12 lat) poznają kapitana Conrada: podróżnika, łowcę przygód i obieżyświata, w ramach pasma „Między lądem a morzem”. Warsztaty poprowadzą m.in. Piotr Karski czy Anna Kaszuba-Dębska.

CONRAD W KRAKOWIE – NAJWAŻNIEJSZE MIEJSCA

  • ul. Poselska 12 – tablica upamiętniająca miejsce, gdzie Conrad mieszkał ze swoim schorowanym ojcem, Apollem Nałęcz-Korzeniowskim,
  • ul. Floriańska 5 (tzw. kamienica Fajlla) – niegdyś męski internat, w którym Conrad przebywał po śmierci ojca,
  • ul. Szpitalna 9 – pod tym adresem mieszkał wraz z babką Teofilą Bobrowską,
  • ul. św. Anny 12 – byłe Gimnazjum Świętej Anny (dziś I LO im. B. Nowodworskiego), w którym pisarz najprawdopodobniej pobierał nauki,
  • ul. Sławkowska 5 (Grand Hotel) – tu Conrad zatrzymał się wraz z żoną i synami po przyjeździe do Krakowa w 1914 roku, w dniu wybuchu I wojny światowej,
  • Planty, skrzyżowanie ul. Pijarskiej i Sławkowskiej – ławka literacka Josepha Conrada, będąca częścią projektu Kody Miasta.

Więcej informacji i pełny program

źródło informacji:
Materiały prasowe organizatora | dokładamy wszelkich starań aby szanować prywatność i prawa autorskie. Jeśli jednak nasza publikacja narusza czyjeś prawa, prosimy o informację – treść zostanie bezzwłocznie usunięta.

Moondog na festiwalu Sacrum Profanum

Wśród 20 koncertów festiwalu Sacrum Profanum znalazły się dwa poświęcone twórczości Wikinga z Szóstej Alei – Moondog Madrigals (27.09, Teatr Ludowy) i Tribute to Moondog (28.09, Crickoteka). Wspólnie z Krzysztofem Kwiatkowskim z bloga 3szostki.pl prezentujemy błyskawiczne wprowadzenie do twórczości artysty.

Louis Thomas Hardin spełnia niemal wszystkie kryteria kultowej postaci. Przede wszystkim w powszechnej świadomości funkcjonuje jako artysta niedoceniany, bagatelizowany i zapomniany. Jego życiorys (o którym szczegółowo dowiecie się niemal z każdego dostępnego tekstu opowiadającym o naszym bohaterze) naznaczony tragedią, ekstrawagancją, kontrowersją i wieloma zwrotami akcji wydaje się wprost stworzony do ekranizacji. Ponadto twórczość Hardina była uwielbiana przez tak wybitne osobowości jak Charlie Parker, a o jego wpływie na wielu innych – często z najwyższej półki – muzyków można mówić godzinami. Dodajmy jeszcze do tego mit, który głosi, że o Moondogu na poważnie mówi się dopiero od kilku lat, po długim okresie milczenia. Niewątpliwie każdy z tych elementów tworzy legendę.

Są to historie dopasowane do pewnej atrakcyjnej narracji, wszak niemal każdy z nas lubi uczestniczyć w czymś nieodgadnionym i nie do końca odkrytym, ale w żadnym wypadku nie zmienia to faktu, że mówimy o człowieku odpowiedzialnym za ogrom wspaniałej oraz jedynej w swoim rodzaju muzyki – i to na niej warto się skupić. Dyskografia Moondoga obfituje w wydawnictwa z wielu różnych bajek, które zarazem łączą się w jeden logiczny ciąg. W pierwszej kolejności najlepiej (i najłatwiej) sięgnąć po trzy klasyczne płyty Hardina (wszystkie nazwane „Moondog”) oraz – bonusowo – po „Elpmas”, materiał z 1991.

Wydany w 1956 self-titled nie sposób porównać do czegokolwiek innego opublikowanego wcześniej; ba, nie sposób nawet porównać do muzyki nagranej w kolejnych dekadach. Te trwające ledwie półgodziny dzieło splata ze sobą drogi muzyki poważnej, jazzu i folku. I choć na pierwszy rzut oka nie ma w tym nic zaskakującego, to na drugim planie rozgrywają się przedziwne historie, gdzie hardinowa exotica przedziurawiona zostaje cudacznymi avant-folkowymi wkrętami i odgłosami otoczenia (np. żab). Ten tropikalny mistycyzm, niemalże pozbawiony kontestacji, zupełnie rozbraja. I fascynuje.

Przeskakujemy o 13 lat. „Moondog” z 1969 należy do grona najważniejszych dzieł minimalizmu. Najważniejszych, ale także najprzystępniejszych. Orkiestrowe, post-wagnerowo-jazzowe aranże zlewają się z brzmieniem ówczesnych filmowych ścieżek dźwiękowych. Dostojność muzyki Moondoga niejednokrotnie nabiera specyficznych rumieńców – jest to uniwersalna i elastyczna majestatyczność, zaś harmonie wydają się wręcz namacalne. To przepiękne, oczyszczające dzieło.

Dwa lata później na światło dzienne wyszedł „Moondog 2” (czyli właściwie trzeci self-titled), zbiór 26 utworów-miniaturek. Ulokowanie ich, jak to bywa w przypadku Hardina, w jednej konkretnej przegródce jest właściwie niemożliwe do wykonania. Nieco ryzykując można powiedzieć, że dwójka zesfatała ze sobą poptymistyczny folk z muzyką barokową, co finalnie prowadziło do dźwięków podniosłych, niemalże pastoralnych, okraszonych śpiewem June Hardin (córki Moondoga), które jednocześnie cechowały frywolne oraz beztroskie melodie.

Na sam koniec wprowadzenia warto sięgnąć po „Elpmas”: krystalicznie czysty, krzepiący minimal. Pod względem faktur jest to być może najbardziej ambientalny longplay Moondoga. To także album potwierdzający, że Hardin kilkadziesiąt lat po swoim debiucie w dalszym ciągu był artysta poszukującym, głodnym nowych wrażeń, nawet jeśli trzymał się ram opracowanych już w latach pięćdziesiątych.

  • Autorem tekstu jest Krzysztof Kwiatkowski z bloga 3szostki.

Twórczość Moondoga na festiwalu Sacrum Profanum:

 

Moondog Madriagals
Dwa francuskie zespoły – Dedalus i Muzzix stworzyły program poświęcony Moondogowi w związku,
z przypadającą w zeszłym roku, setną rocznicą urodzin Hardina. Album Round the World of Sound pokazuje kompozytora jako dalekiego potomka Bacha czy Monteverdiego, dlatego jego utwory prezentowane są jako cykl madrygałów.
Teatr Ludowy, 27 września, 19.00

Tribute To Moondog
Wierne duchowi Moondoga aranżacje, uwzględniające instrumenty wymyślone przez kompozytora, pokazują całą różnorodność brzmieniową jego muzyki i z dokładnością odtwarzają napisane przez niego partie wokalne. W kierunku elektroniczno-tanecznych interpretacji poszedł paryski kwintet Cabaret Contemporain, znany z interpretacji nagrań różnych kompozytorów/zespołów (John Cage, Terry Riley, Kraftwerk) oraz tworzeniu akustycznej elektroniki (muzyki granej na instrumentach, stylizowanych na elektroniczną). Wspólnie z dwiema szwedzkimi wokalistkami Lindą Olah i Isabel Sörling wzięli na warsztat utwory z płyty Moondog. Ich interpretacje ujrzały światło dzienne pod koniec 2015 roku nakładem wytwórni Sub Rosa. Materiał ten zostanie zaprezentowany na żywo obok interpretacji bardziej gitarowych, bluesowych, instrumentalno-wokalnych muzyki Nowojorskiego Wikinga w wykonaniu Raphaela Roginskiego z zaproszonymi gośćmi specjalnymi: Natalią Przybysz i zespołem Širom ze Słowenii. Roginski jest jednym z najoryginalniejszych polskich gitarzystów, budujący własny język w dialogu z muzyką źródeł (żydowską, bliskowschodnią, słowiańską, amerykańską), Bachem, Coltranem, Purcellem, a teraz i Moondogiem w oparciu o trans, skupienie i surowość .To w sumie trzy zupełnie różne interpretacje twórczości Moondoga.

Sacrum Profanum – wejdź do strefy dyskomfortu!
Kraków, 26 września-1 października 2017

Więcej o festiwalu: 

 

źródło informacji:
Materiały prasowe organizatora | dokładamy wszelkich starań aby szanować prywatność i prawa autorskie. Jeśli jednak nasza publikacja narusza czyjeś prawa, prosimy o informację – treść zostanie bezzwłocznie usunięta.

Me And That Man rusza w trasę po Polsce

Po sukcesie zagranicznych koncertów, po zebraniu świetnych recenzji, zespół Me And That Man wyruszy jesienią w polską trasę promującą płytę „Songs Of Love And Death”. Kapela odwiedzi 13 miast. Jako support wystąpią Sasha Boole i Ferthile Hump.

Zapowiadana od dłuższego czasu kolaboracja Nergala, lidera znanego na całym świecie zespołu Behemoth oraz weterana polskiej sceny rockowej – Johna Portera, w końcu ujrzała światło dzienne. Wydany wiosną „Songs Of Love And Death” to debiutancki album zespołu Me And That Man. Obok Nergala i Johna w składzie koncertowym Me And That Man znaleźli się również basista Matteo Bassoli oraz Łukasz Kumański na instrumentach perkusyjnych.

Taką refleksją temat płyty podzielił się Adam Nergal Darski: – Długo czekaliśmy na ten dzień… bo w końcu owoc naszej dwuletniej wędrówki ujrzy światło dnia (albo nocy). Wychodzimy ze strefy komfortu, żeby zredefiniować to, kim jesteśmy jako artyści. O tej drodze i nie tylko opowiada płyta „Songs Of Love And Death”, z której jesteśmy potwornie dumni! Me And That Man to nowe rozdanie, nowy ekscytujący rozdział w życiu moim i Mr. Portera! Zapraszamy do naszego kościoła… tylko pamiętajcie, że ten kościół jest czarny!

Album promowały single „Cyrulik Jack” (zaśpiewany przez Nergala w języku polskim, jest również angielska wersja tej piosenki i klip o tytule „My Church is Black”), „Ain’t Much Loving” i „Cross My Heart And Hope To Die”.
Tydzień po premierze debiutancki krążek Me And That Man znalazł się na trzecim miejscu najlepiej sprzedających się w Polsce płyt. Płyta zyskała bardzo dobre recenzje w kraju i zagranicą, a dziennikarze muzyczni uznali kolaborację Nergala i Johna Portera oraz płytę MATM za „wydarzenie”, „niespodziankę” a także „debiut roku”. Po sukcesie zagranicznego tourne, jesienią zespół Me And That Man wyruszy w polską trasę promującą płytę „Songs Of Love And Death”!

Podczas koncertów nie zabraknie niespodzianek w setliście!

Jako supporty, gościnnie na trasie wystąpią Sasha Boole (mroczny folkowiec z Ukrainy) i zespół Ferthile Hump (blues’n’roll z Warszawy).

źródło informacji:
Materiały prasowe organizatora | dokładamy wszelkich starań aby szanować prywatność i prawa autorskie. Jeśli jednak nasza publikacja narusza czyjeś prawa, prosimy o informację – treść zostanie bezzwłocznie usunięta.

Trasa Koncertowa:

 
21.09 – Toruń, Lizard King
22.09 – Zielona Góra, Kawon
23.09 – Katowice, Fabryka Porcelany
24.09 – Wrocław, Zaklęte Rewiry
28.09 – Poznań, Aula Artis
29.09 – Warszawa, Palladium
30.09 – Gdańsk, Teatr Szekspirowski
1.10 – Szczecin, Sala Koncertowa
4.10 – Bielsko-Biała, Galeria BWA
5.10 – Kraków, Teatr Variete
6.10 – Rzeszów, Lukr
7.10 – Łódź, Wytwórnia
8.10 – Białystok, Zmiana Klimatu

Letnia Akademia Muzyczna w Krakowie

W poniedziałek 28 sierpnia rozpoczyna się 19. edycja Letniej Akademii Muzycznej. Inicjatorem jej powstania i dyrektorem artystycznym jest Kierownik Katedry Fortepianu Akademii Muzycznej w Krakowie prof. Andrzej Pikul. W bieżącym roku w ramach LAM zajęcia prowadzi 26 wykładowców z Polski i zagranicy. Uczestniczyć w niej będzie ponad 150 słuchaczy.

Oprócz codziennych zajęć dydaktycznych w Auli Florianka od środy 30 sierpnia (godzina 19:00) do niedzieli 3 września odbywać się będą koncerty w wykonaniu wyróżniających się uczestników kursów.

Ponadto w poniedziałek 28 sierpnia o godzinie 19:00 w Auli Florianka odbędzie się Recital fortepianowy Piotra Pawlaka – laureata Międzynarodowego Konkursu „Chopin pod Wawelem”. W programie L. van Beethoven, F. Chopin, I. Strawiński. Natomiast 29 sierpnia, również o godzinie 19:00 w Auli Florianka, wystąpią: Małgorzata Kozłowska i Radosław Goździkowski – studenci Akademii Muzycznej w Krakowie, laureaci licznych nagród w konkursach międzynarodowych. W programie J.S. Bach, W.A. Mozart, L. van Beethoven.

Wstęp na wszystkie koncerty wolny.

Letnia Akademia Muzyczna na trwałe wpisała się w program działalności dydaktycznej Akademii Muzycznej w Krakowie, a także odgrywa niebagatelną rolę w życiu kulturalnym Krakowa w końcu sezonu wakacyjnego.

Więcej informacji:

 

źródło informacji:
Materiały prasowe organizatora | dokładamy wszelkich starań aby szanować prywatność i prawa autorskie. Jeśli jednak nasza publikacja narusza czyjeś prawa, prosimy o informację – treść zostanie bezzwłocznie usunięta.

Oren Ambarchi na Festiwalu Sacrum Profanum

Australijski kompozytor oraz multiinstrumentalista Oren Ambarchi wystąpi dwukrotnie na nadchodzącej edycji Sacrum Profanum. Publiczność w Krakowie usłyszy go podczas koncertów „Drone” (28 września) i „Rumuński Spektralizm” (30 września). Wspólnie z Łukaszem Komłą z portalu NowaMuzyka.pl i bloga Płyty (nie)słuchane prezentujemy sylwetkę artysty.

Zwykło się mówić o Mozarcie jako cudownym dziecku epoki baroku. Gdyby próbować przenieść ten kulturowy slogan w dzisiejsze czasy to z całą pewnością takim wyjątkowym dzieckiem jest Oren Ambarchi – australijski kompozytor oraz multiinstrumentalista, najbardziej przywiązany do gitary i perkusji.

Urodził się w 1969 r. w Sydney, w rodzinie o iracko-żydowskich korzeniach. Zaczął występować już jako siedemnastoletni perkusista. W trakcie jednej z prób odkrył dla siebie także walory brzmieniowe gitary elektrycznej. Po prostu uderzał w jej struny pałeczkami i dłońmi, czyniąc z niej integralny instrument perkusyjny. Jak sam podkreśla, cieszy się, że nie jest wykształconym muzykiem, przez to nie jest obarczony jakimikolwiek schematami. W dużym stopniu ukształtowała go muzyka rockowa, której dużo słuchał w młodości, ale później nastąpiło spotkanie Ambarchiego z elektroniką, minimalizmem i wieloma innymi awangardowymi formami muzycznymi. W tamtym czasie fascynowała go szczególnie twórczość Mortona Feldmana i Alvina Luciera.

Pierwsze noise’owe kroki Australijczyk stawiał wraz z Robbie’em Avenaim w projekcie Phlegm. Z tym artystą współorganizował także przez dziesięć lat festiwal What Is Music. Ambarchi nigdy nie podążał jedną ścieżką, zawsze angażował się w rozmaite przedsięwzięcia, co konsekwentnie czyni do dziś. Bardzo szybko zainteresowała się nim brytyjska wytwórnia Touch, która w 1999 r. opublikowała jego album „Insulation”, a w późniejszych latach także kilka następnych. Właściwie od tamtej pory artysta jest cały czas związany z tą słynną oficyną. Wtedy też zaczął nagrywać z Christianem Fenneszem, Peterem Rehbergiem (założyciel Editions Mego), Keithem Rowe’em i Paulem Goughem (ich płyta nosi tytuł „Afternoon Tea”, 2000 r.). Pierwszy znaczący solowy sukces w karierze Australijczyka nadszedł w 2003 r., w postaci prestiżowej nagrody Prix Ars Electronica za wydawnictwo „Triste”. Rok później nastąpił kolejny ważny moment w życiu Ambarchiego, tj. rozpoczęcie współpracy z amerykańską grupą metalową Sunn 0))), która rozciągnęła się na kolejna lata.

Patrząc na dokonania Ambarchiego z perspektywy jego trzydziestoletniej aktywności na scenie (regularnie występuje od 1986 r.), trudno jest wymienić muzyków, z którymi nagrywał, koncertował i gościnie wspomagał w studiu. Za to na pewno należy wspomnieć Johana Berthlinga (wybitny basista m.in. Fire! Orchestra i Angles). Ich pierwszy wspólny materiał to „My Days Are Darker Than Your Nights”. W 2015 r., po dwunastu latach przerwy, muzycy opublikowali swój drugi longplay zatytułowany „Tongue Tied”. Elektryzująca współpraca Orena Ambarchiego z artystami: Otomo Yoshihide, Keiji Haino, Jimem O’Rourke, Toshimaru Nakamurą, Phillem Niblockiem, Merzbowem, Richardem Pinhasem, Thomasem Brinkmannem, Robinem Foxem, Jamesem Rushfordem, Joe Talią i wieloma innymi, stała się bardzo ważnym rozdziałem w historii współczesnej muzyki eksperymentalnej i improwizowanej.

Doskonałym podsumowaniem i zarazem nowym rozdziałem w rozległym akwenie poszukiwań Australijczyka jest solowe wydawnictwo „Hubris” z 2016 r., na którym zaproszeni artyści z różnych galaktyk stylistycznych (m.in. Arto Lindsay, Jim O’Rourke, Ricardo Villalobos, Keith Fullerton Whitman, Will Guthrie) stworzyli z Ambarchim psychodeliczno-krautrockową orkiestrę. Wchodzącą w głąb pojęcia czasu, przestrzeni, dyscypliny w rytmie, a tym samym zamieniając przyjęte prawidłowości w nieustający ruch, wzrastanie i czasoprzestrzenną koegzystencję.

  • Autorem tekstu jest Łukasz Komła, dziennikarz NowaMuzyka.pl, który prowadzi też strony Polyphonia i bloga Płyty (nie)słuchane.

Sacrum Profanum – wejdź do strefy dyskomfortu!
Kraków, 26 września-1 października 2017

Więcej o festiwalu: 

 

źródło informacji:
Materiały prasowe organizatora | dokładamy wszelkich starań aby szanować prywatność i prawa autorskie. Jeśli jednak nasza publikacja narusza czyjeś prawa, prosimy o informację – treść zostanie bezzwłocznie usunięta.

Marian Marzyński – „Kino-ja. Życie w kadrach filmowych”

Pierwszy laureat Grand Prix w Konkursie Międzynarodowym 4. Ogólnopolskiego i 1. Międzynarodowego Festiwalu Filmów Krótkometrażowych (1964) – za film „Powrót statku”. Wybitny polski dokumentalista. W dzieciństwie został uratowany z warszawskiego getta. W latach 60. wyemigrował do Stanów Zjednoczonych.

Marian Marzyński. Od ponad 50 lat tworzy filmy dokumentalne. Teraz przedstawia widzom siebie, swoją historię i artystyczną wrażliwość w książce autobiograficznej pt. „Kino-ja. Życie w kadrach filmowych”.

Więcej o sobie i swojej autobiografii Marian Marzyński opowie na spotkaniu autorskim w niedzielę 27 sierpnia o godzinie 17.00 w Jewish Community Centre of Krakow (ul. Miodowa 24).

Spotkanie uświetni pokaz filmu „Nigdy nie zapomnij kłamać” (reż. Marian Marzyński, 2012), przedstawiającego historię dzieci ocalałych z Zagłady. Po projekcji odbędzie się dyskusja i prezentacja książki w wydaniu polskim oraz amerykańskim. Podczas spotkania będzie można zakupić egzemplarze polskiego wydania książki w cenie promocyjnej.

Na spotkanie zapraszają Centrum Społeczności Żydowskiej w Krakowie oraz Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych UNIVERSITAS.

Prof. Tadeusz Lubelski o książce i Marianie Marzyńskim:

W latach 60. ubiegłego wieku Marian Marzyński należał do najpopularniejszych ludzi w Polsce: był pomysłodawcą i prowadzącym masowo oglądanych programów telewizyjnych, jako autor debiutanckiego dokumentu „Powrót statku” został w 1964 roku podwójnym (Złoty Lajkonik i Złoty Smok) laureatem Krakowskiego Festiwalu Filmowego.

Od tamtego czasu przeszedł długą drogę. Emigrant marcowy,  wyjechał do Stanów, gdzie znakomicie odnalazł się jako dokumentalista (nakręcił dziesiątki filmów w różnych częściach świata), ale także jako nauczyciel filmu (jednym z jego uczniów był Gus Van Sant). “Kino-ja. Życie w kadrach filmowych” to opowieść o tej drodze – pasjonująca nie tylko ze względu na swoją tematyczną zawartość, ale także na nowatorską konstrukcję książki o filmie. Narracji literackiej towarzyszy druga, obrazowa, którą ogląda się nie jak album, ale jak dzieło ekranowe.

źródło informacji:
Materiały prasowe organizatora | dokładamy wszelkich starań aby szanować prywatność i prawa autorskie. Jeśli jednak nasza publikacja narusza czyjeś prawa, prosimy o informację – treść zostanie bezzwłocznie usunięta.