Archiwum autora: NewsRoom

Autor NewsRoom

Newsy redakcji Muzycznego Krakowa. Nadsyłane przez organizatorów, informacje i komunikaty prasowe. Czasami newsy "wygrzebane" w przestrzeni internetowej lub nadesłane przez czytelników. Naszym (nieobiektywnym) zdaniem warte publikacji.

Trombone Shorty & Orleans Avenue – 8 listopada, ICE Kraków

8 listopada czeka nas wielka sensacja muzyczna! W ICE Kraków wystąpi Trombone Shorty & Orleans Avenue. Trombone Shorty, czyli Troy Michael Andrews to jeden z najbardziej popularnych artystów amerykańskich poruszających się w muzyce soul, funk, hip hop, jazz, blues, pop – ogólnie R&B.

Śpiewa oraz gra na puzonie i trąbce. Razem ze swoim energetycznym zespołem Orleans Avenue w kapitalny sposób łączy tradycyjną muzykę Nowego Orleanu z nowoczesnymi stylami. Trombone Shorty współpracował w przeszłości z wieloma gwiazdami z m.in. Lenny Kravitzem, U2, Green Day. Na koncercie w Krakowie będzie promował utwory z najnowszej płyty Parking Lot Symphony wydanej dla wytwórni Blue Note Records. W Polsce wystąpił dotychczas tylko raz – dwa lata temu w Tauron Arenie przed zespołem Foo Fighters zbierając znakomite komentarze.

Koncert jest organizowany przez Cracovia Music Agency w ramach cykli Świat Wielkiej Muzyki i ICE JAZZ oraz Festiwalu Krakowskie Zaduszki Jazzowe Plus+.

Bilety dostępne na ticketpro.pl, eventim.pl, w InfoKraków ul. św. Jana 2 oraz w biurze organizatora ul. Karmelicka 52/1.

Koncert: 8 listopada 2017 o godz. 20:00 w ICE Kraków

Więcej informacji o zespole i projekcie:

 

źródło informacji:
Materiały prasowe organizatora | dokładamy wszelkich starań aby szanować prywatność i prawa autorskie. Jeśli jednak nasza publikacja narusza czyjeś prawa, prosimy o informację – treść zostanie bezzwłocznie usunięta.

Sacrum Profanum – Improwizacje

„Muzyczka/Samotność dźwięków” (01.10, 18.00, ICE Kraków) to przedostatni koncert Festiwalu Sacrum Profanum, kiedy to wydarzy się coś niepowtarzalnego. W programie – improwizacje oparte na kompozycjach i  improwizacje do kompozycji elektronicznych w wykonaniu Evana Ziporyna, Adriena Lambineta, Kamila Szuszkiewicza, Mikołaja Pałosza i Kuby Sokołowskiego, a także samego Tomasza Stańko. Koncertowi przyjrzał się Rafał Zbrzeski z Lizard Magazyn i Radio Kraków.

Współczesna muzyka poważna i muzyka improwizowana (niekoniecznie ta wywodząca się z jazzu) od dawna pozostają w ścisłym związku i wzajemnie na siebie wpływają. Najwięksi dwudziestowieczni kompozytorzy nie stronili od współpracy z improwizatorami – by wspomnieć tylko o wspólnych przedsięwzięciach Krzysztofa Pendereckiego i Dona Cherry’ego czy Johna Cage’a i Hermana Poole’a Blounta – jednego z największych jazzowych innowatorów, szerzej znanego pod przybranym imieniem Sun Ra.

Podczas koncertu Muzyczka/Samotność dźwięków, który odbędzie się w ramach tegorocznej edycji festiwalu Sacrum Profanum dwa muzyczne światy połączą się po raz kolejny. W części pierwszej występu bazę do zbudowania przestrzeni, w której rozegra się improwizacja będą stanowiły utwory jednego z najwybitniejszych polskich kompozytorów XX wieku – Henryka Mikołaja Góreckiego. Ich interpretacji podjęli się artyści, których publiczności Sacrum Profanum nie trzeba szczegółowo przedstawiać. Adrien Lambinet, Kamil Szuszkiewicz, Mikołaj Pałosz, Kuba Sokołowski i kierownik muzyczny przedsięwzięcia Evan Ziporyn niejednokrotnie udowodnili, że nie ma dla nich muzycznych granic, których nie dałoby się przekroczyć. W części drugiej koncertu legendarny polski trębacz i jeden z najważniejszych przedstawicieli europejskiej szkoły jazzu – Tomasz Stańko, wejdzie w dźwiękowy dialog z muzyką elektroakustyczną. Polski wkład w powstanie i rozwój tego gatunku wciąż pozostaje niedoceniony, a przecież na inspirację twórczością jednego z czołowych polskich kompozytorów nurtu elektroakustycznego – Eugeniusza Rudnika, powołuje się miedzy innymi Richard David James wydający albumy pod pseudonimem Aphex Twin. Nokturn Rudnika usłyszmy na finał koncertu, wcześniej zabrzmi kompozycja Solitude of Sounds Tomasza Sikorskiego, który jest uważany za pierwszego polskiego przedstawiciela minimalizmu oraz Serial – jedyny utwór, który Tomasz Stańko stworzył we współpracy ze Studiem Eksperymentalnym Polskiego Radia. Nie są to utwory, których często można posłuchać na żywo, co czyni z krakowskiego koncertu wydarzenie, o którym już teraz można powiedzieć, że będzie unikalne.

Dobór artystów, którzy wystąpią scenie teatralnej Centrum Kongresowego ICE Kraków pozwala mieć ogromną nadzieję, że publiczność będzie miała okazję być świadkami niecodziennego i wysoce ekscytującego muzycznego spektaklu. Oczywiście nie powinniśmy zakładać niczego a priori, bowiem improwizacja to nie tylko piękna i dająca satysfakcję sztuka, to także ryzyko podejmowane za każdym razem gdy muzycy pojawiają się na scenie by stworzyć muzyczne „tu i teraz”. Słuchacze decydują się na to ryzyko razem z nimi, w pewnym sensie podejmując grę i przyjmując jej zasady. Tak jak nie ma koncertu bez artysty, nie ma go też bez odbiorcy oraz wzajemnej komunikacji, która najpełniej przejawia się w zatarciu lub całkowitym zniesieniu niewidzialnej a czasem trudnej do przekroczenia linii dzielącej scenę od widowni. Podczas krakowskiego koncertu będzie można usłyszeć artystów, którzy po wielokroć udowodnili, że z całą pewnością ich na to stać. Co naprawdę się wydarzy okaże się pierwszego października, gdy ostatni dźwięk przestanie rozbrzmiewać w Sali Teatralnej Centrum Kongresowego ICE Kraków, ale i wtedy każdy ze słuchaczy inaczej będzie odczuwał to co usłyszał. Tu leży klucz do piękna tej muzyki – słuchamy tego samego, ale każdy słyszy i odbiera w nieco inny sposób, każdy z odbiorców wspólnie z artystami inaczej buduje owo „tu i teraz”.

 

źródło informacji:
Materiały prasowe organizatora, tekst: Rafał Zbrzeski Lizard Magazyn/Off Radio Kraków/Radio Kraków | dokładamy wszelkich starań aby szanować prywatność i prawa autorskie. Jeśli jednak nasza publikacja narusza czyjeś prawa, prosimy o informację – treść zostanie bezzwłocznie usunięta.

Simon Phillips z grupą Protocol IV – Klub Studio, 4 listopada

Jeden z najsłynniejszych perkusistów świata rocka i fusion – członek grupy Toto – Simon Phillips wystąpi ze swoją grupą Protocol IV w klubie Studio w sobotę 4 listopada 2017 o godz. 20:00!

Simon Phillips jest bez wątpienia jednym z najbardziej cenionych i szanowanych perkusistów w świecie, a jego styl wyróżniają nie tylko talent techniczny, ale i wrażliwość. W muzyce rockowej, fusion, world music, w jazzie Simon w swojej grze aplikuje tę samą precyzję i intensywność, nigdy nie brakuje w niej uczuć, emocji.

Profesjonalna kariera Simona rozpoczęła się w wieku 12 lat, kiedy nagrywał z dixielandowym zespołem ojca, Sida. W wieku 16 lat dołączył do londyńskiej ekipy produkcyjnej „Jesus Christ Superstar”. Wkrótce po tym stał się jednym z najbardziej znanych w Londynie perkusistów sesyjnych. Tuż po dwudziestce rozpoczął drogę ku szczytom kariery.
Do dziś dzielił scenę z największymi: David Gilmour, Mick Jagger, The Pretenders, Whitesnake, The Who, Jeff Beck, Jack Bruce, Peter Gabriel, Joe Satriani, Tears for Fears, Judas Priest, Roxy Music, Michael Schenker, Al Di Meola, Pete Townshend, Robert Palmer.

W 1988r. Simon nagrał swój pierwszy album “Protocol”, na którym znalazły się jego autorskie kompozycje. Kolejny album live po którego wydaniu otrzymał propozycję dołączenia do zespołu Toto na ich trasie koncertowej “Kingdom Of Desire” pochodzi z 1992r.

W 1995r. Simon nagrał swój trzeci solowy album “Symbiosis”, dwa lata później – “Another Lifetime”, po czym z zespołem ruszył w trasę po Europie i Japonii. Jej efektem był kolejny album live “Out Of The Blue”, wydany w 1998r., następnie w 1999r. wyszedł studyjny “Vatage Point”, którym Phillips dokonał ostrej zmiany stylistycznej w kierunku czystego jazzu.

Poza działalnością muzyczną bębniarz wszedł w nowe tereny produkcji muzycznej, roczpoczynając w Londynie współpracę z Mike’m Oldfieldem (nagrali razem trzy albumy). Phillips koprodukował również wydawnictwa Toto – nagrywanie kolejnego albumu “Falling In Between” rozpoczęło się w lutym 2005r. w studio Simona, Phantom Recordings. Dzielił obowiązki producenta i inżyniera dźwięku z rolą perkusity i kompozytora, a także siadał za konsoletą na zmianę z Lukatherem i Paichem. Wydanie płyty miało miejsce rok później. Zespół ruszył w trasę obejmującą 177 koncertów w 31 krajach!

W 2009r. roku Simon ponownie sformował swój solowy zespół i koncertował w Japonii. Następnie połączył siły ze swoim przyjacielem Phillippem Saisse i wspólnie stworzyli PSP z Pino Palladino. W 2010r. wspierał Michaela Schenkera podczas  jego japońskiego tournée. W tym samym roku występował z Trilokiem Gurtu i Big Bandem NDR we wspaniałym projekcie, którego efektem końcowym była płyta “21 Spices” – mieszanka muzyki indyjskiej, world music i jazzu. Jak gdyby perkusista nie był dość zajęty w 2010 roku, dołączył do Hiromi Trio Project (Hiromi Uehara, Anthony Jackson). Nagrali cztery płyty, koncertowali po całym świecie przez 6 lat. Po 25 latach od wydania pierwszego solowego albumu Simona, ukazał się „Protocol II”, na którym wybrzmieli: Andy Timmons (gitara), Steve Weingart (klawisze) i Ernest Tibbs (bas). Zespół pod nazwą „Protocol II” grał w Europie, USA i Japonii.
Na początku 2014r. Simon poczuł, że po 21 latach wspólnej kariery nadszedł czas opuścić Toto. Jego „Protocol III” znowu ruszył w trasę.

Nowa płyta zarejestrowana w nowym składzie, jako Protocol IV, ukaże się w październiku 2017r. (Greg Howe – gitara, Dennis Hamm – klawisze i Ernest Tibbs – bas.

 Simon Phillips z grupą Protocol IV – klub Studio w Krakowie, ul. Budryka 4, sobota, 4 listopada 2017 o godz. 20:00

Bilety w cenach 80/100 zł dostępne:

InfoKraków ul. Św. Jana 2,

 biuro organizatora ul. Karmelicka 52/1.

Online:

 

źródło informacji:
Materiały prasowe organizatora | dokładamy wszelkich starań aby szanować prywatność i prawa autorskie. Jeśli jednak nasza publikacja narusza czyjeś prawa, prosimy o informację – treść zostanie bezzwłocznie usunięta.

51. Międzynarodowy Festiwal Dni Muzyki Organowej w Krakowie

Orkiestra Filharmonii Krakowskiej zainauguruje 51. Międzynarodowy Festiwal Dni Muzyki Organowej w Krakowie. W  sobotę, 16 września br. o godz. 18.00, w wykonaniu zespołu pod batutą włoskiego dyrygenta Massimiliano Caldiego zabrzmią utwory Mascagniego, Surzyńskiego i Mendelssohna. Bohaterką wieczoru będzie zaś znakomita organistka – Hanna Dys.

Koncert inauguracyjny z udziałem Orkiestry Filharmonii Krakowskiej to ukłon w kierunku wielkiej symfoniki (w programie V Symfonia d-moll zwana Reformacyjną Felixa Mendelssohna) oraz możliwość zaprezentowania organów w kontekście orkiestry symfonicznej (w Koncercie na organy i orkiestrę g-moll Mieczysława Surzyńskiego, z partią solowa wykonaną przez Hannę Dys). To także czas na sprzyjanie sentymentom włoskim pod batutą maestro z Italii – koncert 16 września otwiera ukochane przez szereg melomanów Intermezzo z opery Pietro Mascagniego Rycerskość wieśniacza.

Kolejny zaś wieczór w ramach Dni Muzyki Organowej, jaki odbędzie się we wtorek 19 września o godz. 19.30 w Filharmonii Krakowskiej, poświęcony jest pamięci Zbigniewa Wodeckiego. Na estradzie Filharmonii wystąpią wirtuoz trąbki Robert Majewski oraz organów – Jan Bokszczanin. Hasło wieczoru „Zacznij od Bacha” to nie tylko tytuł wspanialej piosenki jego autorstwa, ale także główne przykazanie organmistrzowskie. Zbigniew Wodecki z humorem podkreślał, że „jak się chce zrobić karierę, warto podeprzeć się znanym nazwiskiem”, sam jednak – jako wybitny i wszechstronny muzyk – autentycznie doceniał twórczość tego kompozytora. W programie koncertu, obok utworów Bacha i Wodeckiego, pojawią się także kompozycje Włodka Pawlika, Pawła Łukaszewskiego i Arvo Pärta, główną część koncertu wypełni jednak twórczość wybitnego polskiego jazzmana Krzysztofa Komedy, autora znanej na całym świecie muzyki filmowej, ale również kompozycji Memory of Bach.

Międzynarodowy festiwal Dni Muzyki Organowej w Krakowie to jeden z najstarszych i najbardziej renomowanych festiwali muzycznych w Europie. Został powołany do życia w 1966 roku przez Filharmonię im. Karola Szymanowskiego oraz Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną w Krakowie. Od 51 lat Festiwal przybliża publiczności bogactwo dawnej i współczesnej muzyki organowej, której towarzyszą koncerty kameralne, symfoniczne i oratoryjne.

Inicjatorami Dni Muzyki Organowej w 1966 roku byli Henryk Czyż, dyrektor artystyczny Filharmonii Krakowskiej oraz prof. Eugenia Umińska,  ówczesny rektor Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Krakowie. Patronem Festiwalu jest prof. Bronisław Rutkowski (1898–1964), organista, pedagog, krytyk muzyczny, dyrygent i kompozytor oraz twórca polskiej szkoły organowej.

Festiwal gościł najwybitniejszych wirtuozów polskiej i światowej organistyki. Występowali tu zarówno Marie-Claire Alan, Jennifer Bate, Guy Bovet, Josef Bucher, Olivier Latry, Simon Preston, Lionel Rogg, Daniel Roth, Almut Rössler, David Titterington, Gillian Weir, jak również Joachim Grubich, Andrzej Białko, Jan Jargoń, Józef Serafin, Julian Gembalski, Roman Perucki oraz Andrzej Chorosiński. Prezentowany był szeroki repertuar literatury organowej obejmujący dzieła od renesansu aż do muzyki współczesnej.

Od roku 2014 organizatorem Dni Muzyki Organowej jest Fundacja Ars Organi im. Bronisława Rutkowskiego przy współpracy Filharmonii im. Karola Szymanowskiego oraz Katedry Organów Akademii Muzycznej w Krakowie.

51. Międzynarodowy Festiwal Dni Muzyki Organowej w Krakowie, 16 – 19 września 2017

Bilety: 35, 25 zł
Kasa biletowa:  wt.-pt. godz. 10-14, 15-19,
soboty i święta – godzinę przed koncertem
 

źródło informacji:
Materiały prasowe organizatora, foto: Łukasz Tokarski | dokładamy wszelkich starań aby szanować prywatność i prawa autorskie. Jeśli jednak nasza publikacja narusza czyjeś prawa, prosimy o informację – treść zostanie bezzwłocznie usunięta.

4. Krakowska Jesień Muzyczna // 1-4 października 2017

Wyjątkowi artyści i najpiękniejsze utwory kameralnej muzyki klasycznej! Stowarzyszenie Artystyczne ,,Porta Musicae” oraz Filharmonia im. Karola Szymanowskiego w Krakowie mają radość zaprosić na cztery niezwykłe spotkania z muzyką kameralną.

Program czwartej edycji Krakowskiej Jesieni Muzycznej zakłada prezentację dzieł polskich i zagranicznych kompozytorów, w tym jedno prawykonanie światowe utworu napisanego specjalnie dla występujących artystów. Festiwal zainauguruje koncert Petera Jablonskiego, jednego z najwybitniejszych koncertujących obecnie pianistów, który wraz ze swoim bratem Patrikiem wykonają program na dwa fortepiany prezentujący utwory Mozarta, Gershwina i Strawińskiego. Podczas festiwalu wystąpi również Bukolika Piano Trio z niezwykle ciekawym programem pokazującym różne oblicza tria fortepianowego w kontekście dzieł muzyki polskiej XX wieku. Trzeciego dnia zaprezentuje się Laureat I Nagrody oraz Nagrody Fundacji BieleckiArt dla Osobowości Artystycznej Międzynarodowego Konkursu Młodych Pianistów „Chopin pod Wawelem”, Ilja Domnins. Tegoroczny festiwal zamknie koncert duetu klarnetowo-fortepianowego w składzie Barbara Borowicz i Anna Miernik prezentujący program polski, od utworów Dobrzyńskiego po prawykonanie światowe utworu napisanego specjalnie dla artystek.

P r o g r a m   F e s t i w a l u

01.10.2017
Filharmonia Krakowska, Sala Koncertowa, 18:00
Peter Jablonski – fortepian
Patrik Jablonski – fortepian
W programie: Mozart/Grieg, Gershwin/Grainger, Strawiński

02.10.2017
Filharmonia Krakowska, Sala Złota, 19:30
BUKOLIKA PIANO TRIO
Roma Tic – skrzypce
Joanna Gutowska – wiolonczela
Anna Szałucka – fortepian
W programie: Haydn, Rachmaninow, Kulenty, Martin, Lutosławski, Górecki

03.10.2017
Filharmonia Krakowska, Sala Złota, 19:30
Ilja Domnins – fortepian
Laureat Międzynarodowego Konkursu Młodych Pianistów „Chopin pod Wawelem” oraz Nagrody Fundacji BieleckiArt dla Osobowości Artystycznej Konkursu
W programie: Mozart, Prokofiev, Chopin

04.10.2017
Filharmonia Krakowska, Sala Złota, 19:30
Barbara Borowicz – klarnet
Anna Miernik – fortepian
W programie: Dobrzyński, Fitelberg, Chyrzyński, Baird, Szałowski, Lampart, Penderecki

Bilety do nabycia na stronie internetowej Filharmonii oraz w kasie przy ulicy Zwierzynieckiej 1.

Więcej informacji na oficjalnej stronie internetowej Festiwalu:

 

 

źródło informacji:
Materiały prasowe organizatora | dokładamy wszelkich starań aby szanować prywatność i prawa autorskie. Jeśli jednak nasza publikacja narusza czyjeś prawa, prosimy o informację – treść zostanie bezzwłocznie usunięta.

„KFF na fali” – 42. Festiwal Polskich Filmów Fabularnych 

Program filmowy 42. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych to 50 obrazów startujących w Konkursie Głównym, Konkursie Inne Spojrzenie i Konkursie Filmów Krótkometrażowych, ale również liczne sekcje pozakonkursowe. Są wśród nich Pokazy Specjalne, najnowsze produkcje filmowców związanych z Gdynią oraz filmy nagrodzone na 57. Krakowskim Festiwalu Filmowym.

Dzięki współpracy Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych z Krakowskim Festiwalem Filmowym zebrani w Gyni widzowie będą mieli szansę zobaczyć wybrane filmy nagrodzone w tym roku w Krakowie. W programie „KFF na fali” znalazły się trzy filmy dokumentalne oraz jedna animacja.

20 września program „KFF na fali” otworzy pokaz polskiego dokumentu, który na 57.KFF otrzymał wyróżnienie w Międzynarodowym Konkursie Dokumentalnym oraz oficjalną rekomendację do Europejskiej Nagrody Filmowej. „BEKSIŃSCY. Album wideofoniczny” w reżyserii Marcina Borchardta to poruszająca opowieść o skomplikowanych rodzinnych relacjach, odtworzona wyłącznie na podstawie materiałów archiwalnych, których autorem w większości był słynny polski malarz.

Kolejnego dnia festiwalu gdyńskie Multikino wypełnią dźwięki najlepszego muzycznego dokumentu tegorocznego KFF. Nagrodzony w Krakowie Złotym Hejnałem film Tilla Schaudera „Kiedy Bóg śpi” opowiada o niebezpiecznym zderzeniu religijnego radykalizmu z artystyczną wolnością wyrazu.

Na ostatnim pokazie w ramach „KFF na fali” pokazane zostaną: „Najbrzydszy samochód świata” nagrodzony zarówno przez Jury Konkursu Polskiego jak i reprezentację krakowskich studentów, oraz „Dziwny przypadek”, który przyćmił nie tylko polską ale i międzynarodową konkurencję w kategorii najlepszego filmu animowanego.

Wszystkie pokazy prezentowane w ramach „KFF na fali” zapowie dyrektor Krakowskiego Festiwalu Filmowego, Krzysztof Gierat.

BEKSIŃSCY. ALBUM WIDEOFONICZNY
20.09 14:30 Multikino – sala nr 3 (po seansie spotkanie z twórcami)

KIEDY BÓG ŚPI
21.09 14:30 Multikino – sala nr 4

DZIWNY PRZYPADEK
NAJBRZYDSZY SAMOCHÓD ŚWIATA
22.09 19:00 Multikino – sala nr 8

42. Festiwal Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni odbędzie się w dniach 18 – 23 września.

 

źródło informacji:
Materiały prasowe organizatora | dokładamy wszelkich starań aby szanować prywatność i prawa autorskie. Jeśli jednak nasza publikacja narusza czyjeś prawa, prosimy o informację – treść zostanie bezzwłocznie usunięta.

„Balet triadyczny” Oskara Schlemmera – ICE Kraków

Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora Cricoteka, Krakowskie Biuro Festiwalowe, operator Centrum Kongresowego ICE Kraków oraz Dom Norymberski mają przyjemność zaprosić na wyjątkowe wydarzenie – dwa spektakle Baletu triadycznego – współczesną wersję arcydzieła Oskara Schlemmera.

Przedstawienia te są wydarzeniami zamykającymi prezentację dzieł Oskara Schlemmera i Tadeusza Kantora podczas wystawy SchlemmerǀKantor (Cricoteka, 14.10.2016 – 15.01.2017). W Roku Awangardy, polska publiczność będzie miała niezwykłą okazję zobaczyć jedną z najważniejszych inscenizacji teatralnych w historii sztuki. To niezwykłe wizualne wydarzenie, uczta i gratka dla wielbicieli Bauhausu, tańca, teatru i sztuk performatywnych.

Zrekonstruowany w przekształconej wersji choreograficznej Gerharda Bohnera Balet triadyczny został przygotowany w 2014 r. w Monachium przez Bayerisches Staatsballett we współpracy z Akademie der Künste w Berlinie. Fenomenalna przebudowa choreografii baletu dokonana przez Bohnera, jak też wybitne rekonstrukcje kostiumów baletowych do spektaklu – poprzedzone wielomiesięcznymi badaniami interdyscyplinarnego zespołu na Akademie der Künste – doprowadziły do powstania jednego z najwybitniejszych przedsięwzięć sztuki baletowej ostatnich dekad. Ten wyjątkowy, nowoczesny, obchodzący się bez akcji i klasycznej narracji spektakl, pokazywany był na całym świecie. Za każdym razem cieszy się stuprocentową frekwencją widowni, niezależnie od szerokości geograficznej.
Schlemmer – w przeciwieństwie do swoich kolegów z Bauhausu: Wassilego Kandninsky’ego, Andora Weiningera czy Xantiego Schawinkskiego – nie chciał ani abstrakcyjnej scenografii ani czystej, pozbawionej ludzkiego ducha, mechanizacji. Chodziło mu o syntezę naturalności i sztuczności, o uzdrawiającą schematyczność w służbie wyższym celom. Już w tekście programu, który Schlemmer napisał w 1922 r., możemy znaleźć pochwałę zbawczego oddziaływania techniki, co artysta potwierdza w swoim balecie, i co pozwala, poprzez „maszynę człowieka” i „mechanizm ciała”, świadomie i wyraźnie odczuwać.

Rekonstrukcje wielkich arcydzieł zawsze rodzą pytanie o wierność wobec oryginału i współczesną nośność dawnych dzieł przywróconych scenie. Ewentualne wątpliwości rozwiewa znana amerykańska artystka Laurie Anderson, której w latach 70. sławę przyniosły multimedialne performance. Po obejrzeniu zrekonstruowanego spektaklu Schlemmera Tańce Bauhausu w nowojorskim Muzeum Guggenheima napisała:
(…) Tańce Schlemmera były naprawdę żywe i piękne, wydawało się jakby dopiero powstały….To był szok, poczuć ten rodzaj kontynuacji i spostrzec, że artyści mają pomysły, które później wykorzystują inni twórcy, że w rzeczywistości nie istnieje żaden postęp, lecz jest to swego rodzaju wybiegająca w przód lub cofająca się, rozciągnięta w czasie konwersacja (…).

Oskar Schlemmer niemiecki malarz, plastyk, tancerz, choreograf, reżyser, pedagog i poeta należy do najważniejszych twórców europejskiej awangardy XX w. Interdyscyplinarne założenia, charakterystyczne dla wszystkich twórców Bauhausu, do którego Schlemmer należał w latach 1921–1929, znaleźć można w wielu jego pracach. Fazy przejściowe pomiędzy poszczególnymi mediami są płynne i w niezwykły sposób łączą się w jego dziele totalnym, jakim był Balet triadyczny. Tańcowi ekspresyjnemu oraz klasycznemu baletowi Schlemmer przeciwstawiał się wprowadzając nowe pomysły, których odpowiedniki znaleźć można było tylko w pewnych produkcjach Baletów Rosyjskich Diagilewa, dla których kostiumy czy scenografię projektowali tacy artyści jak Natalia Gonczarowa, Michail Larionow czy Pablo Picasso. Jedynym, który, tak jak Schlemmer, projektował spektakle baletowe jako jednorodnie dzieła, był Fernand Leger (La Creation du Monde, 1923, Le Ballet Mécanique, 1924).

Publiczne spektakle Tańca triadycznego, jak ten w 1922 r. w Teatrze Württemberskim w Stuttgarcie, należały do rzadkości. Z pierwotnych 18 kostiumów została tylko połowa i nie zachował się żaden materiał filmowy z zapisem ówcześnie granych przedstawień. Można je sobie, dzięki fotografiom poszczególnych scen, recenzjom oraz precyzyjnym notatkom Schlemmera, wyobrazić. Chociaż pierwsza rekonstrukcja, która między innymi powstała w oparciu o tańce Bauhausu, została wykonana dopiero w 1968 r., już od początku lat 60. artysta był uważany nie tylko za ważnego przedstawiciela modernizmu w dziedzinie sztuk wizualnych i malarstwa, lecz także za rewolucyjnego i nowatorskiego scenografa. W 1970 r. dawna uczennica Mary Wigman Margaret Hastings zrekonstruowała po raz pierwszy Balet triadyczny, dalsze rekonstrukcje wykonali: Gerhard Bohner w 1977 r. w Berlinie i Debra McCall w 1982 r. w Nowym Jorku.

Przestrzenne projekty kostiumów i swoje doświadczenia tancerza przełożył Schlemmer już w 1923 r. na malarstwo, widoczne między innymi w obrazach: Tancerka (1922), który znajduje się w Pinakothek der Moderne w Monachium, Sala odpoczynku (1925) albo Tancerz (1923), które znajdują się w zbiorach Galerii Narodowej w Stuttgarcie, z ich wertykalnymi i horyzontalnymi kompozycjami, z ruchomym motywem postaci na pierwszym planie, z równoległym do obrazu przedstawieniem figury i perspektywiczną konstrukcją podłogi, zapowiadają choreograficzne idee Schlemmera.

Kolejne wystawienia Baletu triadycznego miały miejsce w ramach tygodnia Bauhausu w Narodowym Teatrze w Weimarze, a następnie w Dreźnie, w 1923 r. Trzy lata później podczas dni muzyki w Donaueschingen odbył się pokaz spektaklu z towarzyszeniem organowej kompozycji Hindemitha. W 1938 r. 9 figur zostało wysłanych do Nowego Jorku na przedstawienie, które nie doszło do skutku, a miało uświetnić wielką wystawę Bauhausu w Muzeum of Modern Art. Jak miało się okazać dużo później – w ten sposób udało się je zachować: w 1960 r. figury zostały odesłane z powrotem do Niemiec i są jedynymi istniejącymi oryginalnym eksponatami.

Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora Cricoteka został założony w Krakowie w 1980 r. z inicjatywy samego artysty jako „żywe archiwum” legendarnego Teatru Cricot 2. W 2014 r. została otwarta nowa siedziba Cricoteki. Jest to największa w Polsce instytucja o charakterze badawczym
i wystawienniczym dedykowana współczesnemu artyście. Historia Teatru Cricot 2 i działalności artystycznej Tadeusza Kantora wciąż pisana jest na nowo. Fundamentalnym pytaniem dla Cricoteki jest pytanie o charakter dorobku artysty i o sposób jego prezentacji w kontekście muzeum. Tadeusz Kantor był artystą radykalnym i bezkompromisowym. Budował swoje dzieło na konfliktach i napięciach – nieustannie prowokując. Chciał, żeby sztuka była „bezużyteczna” i „autonomiczna”. Uznawany za „heretyka awangardy” zostawił po sobie ogromny dorobek, na który składają się manifesty, teksty teoretyczne, rysunki i projekty artysty, a także obiekty oraz kostiumy ze spektakli Cricot 2.

Tadeusz Kantor odwoływał się do twórczości Oskara Schlemmera. Pozostawał pod jego wpływem zwłaszcza w latach 30. i 40. XX w., kiedy kształtował swój artystyczny światopogląd. Interesowały go wówczas bliskie Schlemmerowi zagadnienia związane z ciałem, ruchem, przestrzenią, przemianami postaci ludzkiej, obrazem „człowieka jako odtwórcy zdarzeń cielesnych i duchowych, przechodzących od naiwności do refleksyjności, od naturalności do sztuczności”. Idee te okazały się dla Kantora niezwykle prowokujące również w późniejszym okresie. Poprzez dialog i niejednokrotnie zaprzeczenie wracał do nich na wszystkich etapach swojej twórczości. Te właśnie podobieństwa można było zobaczyć na wystawie SchlemmerǀKantor (Cricoteka, 14.10.2016 – 15.01.2017).

Oskar Schlemmer Balet triadyczny
Występ gościnny Bayerisches Staatsballett, Monachium

20.10. 2017 – godz. 20.00
21.10.2017 – godz. 19.00
Centrum Kongresowe ICE Kraków
ul. Konopnickiej 17

Organizator:
Cricoteka – Instytucja Kultury Województwa Małopolskiego
Dom Norymberski
Współorganizator:
Krakowskie Biuro Festiwalowe, operator Centrum Kongresowego ICE Kraków

Partnerzy:
Ballettstiftung Heinz Bosl
Fundacja Współpracy Polsko-Niemieckiej
Goethe-Institut w Krakowie
Konsulat Generalny Niemiec w Krakowie
 

źródło informacji:
Materiały prasowe organizatora | dokładamy wszelkich starań aby szanować prywatność i prawa autorskie. Jeśli jednak nasza publikacja narusza czyjeś prawa, prosimy o informację – treść zostanie bezzwłocznie usunięta.

„Głosy Przodków” – widowisko multimedialne w Starym Sączu!

Oryginalne i poruszające widowisko multimedialne prezentujące oryginalną kulturę Rusinów z terenów dzisiejszej Słowacji opracowane na podstawie archiwalnych nagrań z lat 30-stych XX w. odkrytych i udostępnionych przez Prof. Akad. Mykolaja Mušinkę (SK)

Wykonawcy: Karpaton – słowacko – polski projekt muzyczny. Premiera miała miejsce w sierpniu 2017 roku. Widowisko (w nieco skróconej wersji) zostało zaprezentowane także podczas 5. Festiwalu Pannonica jako jedno z wydarzeń towarzyszących, gdzie spotkało się niezwykle ciepłym przyjęciem.

Widowisko powstało i zostanie zaprezentowane w Starym Sączu w ramach projektu „Hlasy Predkov” współfinasowane w ramach Programu Współpracy Transgranicznej Interreg V-A Polska – Słowacja przez Obec Spišský Hrhov w partnerstwie ze Starosądecką Fundacją Kultury.

KarpaTon to projekt muzyczny Michała Smetanki i Eduarda Fertáli, który skupia ciekawych i oryginalnych muzyków ze Słowacji i Polski, którzy w nowy nieortodoksyjny sposób interpretują tradycyjną muzykę ludową w sposób charakterystyczny dla atrakcyjnego nurtu world music.

Charakterystyczną cechą KarpaTon jest oryginalna ekspresja muzyczna możliwa dzięki wykorzystaniu różnorodnych etnicznych instrumentów muzycznych Karpat oraz zestawienie ich z egzotycznym instrumentarium kultur wywodzących się z różnych regionów Eurazji. Kompozycje składające się na repertuar KarpaTonu bazują na potwierdzonych w materiałach żródłowych tradycyjnych piosenek karpackich, zwłaszcza słowackich i rusińskich. Inną cechą jest wyłączne użycie oryginalnych, tradycyjnych tekstów, zwykle w nowym ujęciu.

„Głosy Przodków”, KarpaTon (sk-pol), Stary Sącz, Kino Sokół, 15 września 2017 (sobota), godz 19.00, Wstęp wolny.

Więcej informacji na temat projektu:

 

źródło informacji:
Materiały prasowe organizatora | dokładamy wszelkich starań aby szanować prywatność i prawa autorskie. Jeśli jednak nasza publikacja narusza czyjeś prawa, prosimy o informację – treść zostanie bezzwłocznie usunięta.

IX Festiwal Muzyki Kameralnej „Muzyka na Szczytach” Zakopane, 9-16 września 2017

Tegoroczna, dziewiąta już odsłona festiwalu „Muzyka na Szczytach” odbędzie się w Zakopanem w dniach od 9 do 16 września. Także i tym razem nie zabraknie gwiazd światowej kameralistyki, takich jak m.in. Łukasz Długosz, Jadwiga Rappe, Lutosławski Quartet, czy Eva-Maria Zimmermann i Keisuke Nakagoshi tworzący duet fortepianowy ZOFO. Dyrektorem artystycznym festiwalu jest jeden z najwybitniejszych polskich kompozytorów Paweł Mykietyn.

W stolicy Tatr goście „Muzyki na Szczytach” będą mieli możliwość wysłuchania utworów różnych epok, począwszy od renesansowego Stabat Mater Palestriny, przez arcydzieła baroku i klasycyzmu oraz kompozycje współczesne. Festiwal ponownie zagości w dobrze już znanych publiczności miejscach – koncerty odbywać się będą w nowoczesnym gmachu kościoła św. Krzyża, zaś „Klub rozmów na Szczytach” powróci w niezwykłym Domu pod Jedlami. Rozmowy poprowadzą Violetta Rotter-Kozera i Agata Kwiecińska.

Inauguracyjny koncert festiwalu odbędzie się 9 września o godzinie 19.00, podczas którego wystąpią fleciści Łukasz Długosz i Agata Kielar-Długosz oraz Orkiestra Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa Sinfonietta Cracovia, którą zadyryguje Juri Gilbo. W programie utwory Edwarda Elgara, Pawła Mykietyna i Ludwiga van Beethovena.

Duża część programu koncentruje się na muzyce polskiej różnych epok. Poza dziełami patrona Stowarzyszenia Mieczysława Karłowicza i jego ojca, Jana Karłowicza, zabrzmią także utwory Stanisława Moniuszki oraz Pawła Szymańskiego i Marcina Markowicza. Ważnym polskim akcentem jest także występ podczas finałowego koncertu Adama Struga i zespołu Kwadrofonik, w składzie Magdalena Kordylasińska-Pękala (perkusja), Miłosz Pękala (perkusja), Emilia Sitarz (fortepian) i Bartłomiej Wąsik (fortepian). Koncert jest zorganizowany w partnerstwie z Instytutem Dialogu Międzykulturowego im. Jana Pawła II w Krakowie w ramach obchodów 20. rocznicy wizyty świętego Jana Pawła II w Zakopanem.

IX Międzynarodowy Festiwal Muzyki Kameralnej „Muzyka na Szczytach” organizowany jest przez Stowarzyszenie im. Mieczysława Karłowicza w Zakopanem. Wydarzenie finansowane jest m.in. przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Urząd Województwa Małopolskiego, Urząd Miasta Zakopane. Honorowy Patronat nad wydarzeniem objął Prezydent Rzeczpospolitej Polskiej Andrzej Duda.

IX Międzynarodowy Festiwal Muzyki Kameralnej „Muzyka na Szczytach” Zakopane, 9-16 września 2017

Więcej informacji i program:

 

źródło informacji:
Materiały prasowe organizatora | dokładamy wszelkich starań aby szanować prywatność i prawa autorskie. Jeśli jednak nasza publikacja narusza czyjeś prawa, prosimy o informację – treść zostanie bezzwłocznie usunięta.

Kraków Bach Festiwal 2017

W  piątek 8 września rozpoczyna się kolejna edycja Kraków Bach Festiwal organizowana przez Akademię Muzyczną w Krakowie. 

P r o g r a m   F e s t i w a l u

8 września – piątek – godz. 18.00

Między Lüneburgiem a Lipskiem. Böhm i Bach – mistrz i uczeń

Georg Böhm (1661–1733) – Preludium, fuga i postludium g-moll

Johann Sebastian Bach (1685–1750)
Toccata g-moll BWV 915
Toccata d-moll BWV 913

Georg Böhm – Partita Ach wie nichtig ach wie flüchtig

Johann Sebastian Bach
Fantazja: Christ lag in Todesbanden BWV 695
Chorał: Wer nur den lieben gott lässt walten BWV 690
Fughetta: Christum wir sollen loben schon BWV 696
(ze zbioru tzw. chorałów kirnbergerowskich)

Georg Böhm – Capriccio D-dur
Johann Sebastian Bach – Toccata D-dur BWV 912

Aleksander Mocek klawesyn

9 września – sobota – godz. 18.00

BUXTEHUDE, SCHÜTZ

Dietrich Buxtehude (1637–1707) – Membra Jesu Nostri BuxWV 75
Heinrich Schütz (1585–1672) – O bone Jesum, fili Mariae Virginis SWV 471
Dietrich Buxtehude – Praeludium in g BuxWV 150*

Joanna Radziszewska sopran

Maria Babicz sopran

Piotr Olech alt

Maciej Gocman tenor

Piotr Szewczyk tenor

Andrzej Zawisza bas

* Karol Niezgoda organy

Zespół Instrumentalny Katedry Muzyki Dawnej

Zbigniew Pilch skrzypce, koncertmistrz

Agata Habera skrzypce

Mateusz Kowalski viola da gamba

Piotr Młynarczyk viola da gamba

Justyna Młynarczyk viola da gamba

Agata Sanchez Martos viola da gamba

Daniel Zorzano violone

Marcin Szelest organy, kierownictwo artystyczne

10 września – niedziela – godz.: 18.00

BACH – KANTATA, MSZA

Ihr werdet weinen und heulen BWV 103

Coro Ihr werdet weinen und heulen

Recitativo Wer sollte nicht in Klagen untergehn tenor

Aria Kein Arzt ist ausser dir zu finden alt

Recitativo Du wirst mich nacg der Angst auch wiederum erquicken alt

Aria Erholet euch, betrübte Sinen tenor

Choral Ich hab dich einen Augenblic

Msza Luterańska G-dur BWV 236

Kyrie

Gloria

Gratias agimus Tibi bas

Domine Deus sopran, alt

Quoniam tu solus sanctus tenor

Cum Sancto Spiritu

Preludium i fuga G-dur BWV 550*

Maria Babicz sopran

Piotr Olech alt

Piotr Szewczyk tenor

Andrzej Zawisza bas

* Neng Yi Chen organy

Zespół Instrumentalny Katedry Muzyki Dawnej

Zbigniew Pilch skrzypce, koncertmistrz

Agata Habera skrzypce

Aleksandra Owczarek skrzypce

Anna Wieczorek skrzypce

Karolina Błędowska altówka

Adrianna Kafel wiolonczela

Stanisław Smołka kontrabas

Michaela Koudelková flet prosty

Katarzyna Pilipiuk obój

Ewa Kieres obój

Jakub Kulawik trąbka naturalna

Marcin Szelest organy, kierownictwo artystyczne

ORGANIZATOR: AKADEMIA MUZYCZNA W KRAKOWIE, FUNDACJA KULTURALNY SZLAK

źródło informacji:
Materiały prasowe organizatora | dokładamy wszelkich starań aby szanować prywatność i prawa autorskie. Jeśli jednak nasza publikacja narusza czyjeś prawa, prosimy o informację – treść zostanie bezzwłocznie usunięta.