Archiwum autora: Krakowianka Jedna

Autor Krakowianka Jedna

Miłośniczka sztuk wszelkich, ze wskazaniem tańca. Melomanka i "książkomanka".

„Antonio Vivaldi Koncert” – krótka relacja

Okres przedświąteczny to dla większości mieszkańców Krakowa przede wszystkim pospiech, aby zdążyć z zakupami porządkami, gotowaniem, tymczasem Akademia Muzyczna zaprosiła nas 22 grudnia 2016 do auli Florianka oferując piękny muzyczny prezent. Koncert na dwoje skrzypiec a moll op 3 nr 8 oraz Cztery pory roku Antonio Vivaldiego były muzyczną ucztą. Publiczność oczarowała gra solistów Marii Stabrawy i Wiktora Modrzejewskiego. Pani Maria wyczarowała dla nas Wiosnę i Lato a Pan Wiktor z młodzieńczą brawura przedstawił Jesień i Zimę. I tak koncert nr4 f moll czyli Zima włoskiego kompozytora skrzypka i księdza przypomniał nam że za dwa dni Święta.

Z tego też powodu, (przedświątecznego, świątecznego i poświątecznego …) krótka relacja dopiero dziś. Ale, to bardzo miło w gorączce przedświątecznej „zanurzyć” się w barokowej muzyce Mistrza Vivaldiego. Miejsce w którym się to odbywało, czyli krakowska Aula Florianka – nadawała się do tego idealnie.

Na koncercie „oczarowywali” nas: Maria Stabrawa i Wiktor Modrzejewski.  Towarzyszyła im orkiestra kameralna z Krakowa Vivaldi Orkiestra pod dyrekcją Stanisława Krawczyńskiego. Słowo wstępne – dr hab. Małgorzata Janicka-Słysz. Tu można zapoznać się z wywiadem z solistami, przeprowadzonym na kilka dni przed koncertem. Poniżej ich krótka prezentacja. Te nazwiska warto zapamiętać, zapewne usłyszymy o nich jeszcze nie raz.

Maria Stabrawa – skrzypceTo co jest najważniejsze w muzyce, nie jest zapisane w nutach“ – tą myśl Gustava Mahlera chce realizować Maria Stabrawa jako skrzypaczka. Jej repertuar muzyczny ma szeroki zakres. Jako solistka występowała grając między innymi koncert skrzypcowy Sibeliusa, Rondo Capriccioso Saint- Saensa i Romans Beethovena w sali koncertowej Filharmonii Berlińskiej. Na zaproszenie Ambasady Polskiej grała, jako solistka w Tokio koncert skrzypcowy Mozarta A-Dur w słynnej sali Kioi. W roku 2013 wykonała koncert podwójny na skrzypce i wiolonczelę Brahmsa, jako solista – zaproszony gość przez Landesjugendorchester Mecklenburg-Vorpommern.

Podczas studiów w Guildhall School of Music and Drama w Londynie doświadczyła ważnych impulsów kameralnej muzyki pod kierunkiem Takacs Kwartet i Belcea Kwartet. W klasie Jacqueline Ross pogłębiła swoją wiedzę w zakresie wykonania historycznego stylu muzyki barokowej i studiowała Partity i Sonaty J. S. Bacha. Jako stypendystka Akademii orkiestrowej Herberta v. Karajana przy orkiestrze Berlińskich Filharmoników uczestniczyła w kursach mistrzowskich barokowych u Reinhard Goebel i Giovanni Antonini. Prowadziła w koncertach orkiestrę Akademii Herberta v. Karajana od pulpitu, między innymi akompaniując Lang Langowi. W tym zakresie grała także, jako koncertmistrz pod batutą Simona Rattla, który ją określił jako: „great player, excellent leader and really wonderful relaxed personality“. Jako kameralistka współpracowała z takimi zespołami i muzykami jak Philharmonia Quartett Berlin, Scharounensemble, Dante Quartett. Jörg Widmann, Julian Steckel, Norbert Anger, Da Sol Kim, Valentin Radutiu, Lena Neudauer i z członkami Filharmoników Berlińskich. Między innymi w salach takich jak Grosses Festspielhaus Salzburg, Alte Oper Frankfurt, w sali koncertowej Filharmonii Berlińskiej, St. Lukes London, Helferei Zürich i w sali koncertowej Muzeum Żydowskiego w Berlinie. Poza tym zostaje zapraszana regularnie na festiwale muzyczne w Europie i Ameryce.

W roku 2012 firma Castello nagrała z Marią Stabrawą i innymi młodymi muzykami płytę CD/DVD, na której znalazły się Trio fortepianowe F. Chopina oraz Kwintet fortepianowy J. Zarębskiego. Płyta ta została nominowana do Nagrody Fryderyka 2012 za najlepszy album zespołu kameralnego.

Maria Stabrawa grała od 2011-2016 regularnie, jako substytut drugich i pierwszych skrzypec Berlinskich Filharmoników, między innymi wszystkie cykle – Sifnonie Mahlera, Beethovena, Schumana, Sibeliusa i Brahmsa oraz brała udział w nagraniach z Simon Rattle. Miała okazje współpracować z największymi dyrygentami naszego czasu: Danielem Barenboim, Bernhardem Haiting, Herbertem Blomstedt, Claudio Abbado, Simonem Rattle, Valerii Gergiev, Pierrem Boulez, Maris Janson, Paavo Jäarvi i Danielem Hardingiem i innymi.

Wiktor Modrzejewski – skrzypce Student Universität für Musik und darstellende Kunst Graz w klasie skrzypiec. Studiował w klasie znakomitego pedagoga i wirtuoza Prof. Yaira Klessa (Izrael) oraz w klasie koncertmistrzyni Volksoper Wien Prof. Vesna Stankowic-Moffat (Serbia/Austria). W 2012 roku otrzymał dyplom ukończenia PSM II stp. im. M. Karłowicza w Krakowie w klasie skrzypiec prof. zw. Tadeusza Gadziny – prowadzącego mistrzowską klasę skrzypiec w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie, prymariusza słynnego Kwartetu Wilanów.

Jest laureatem licznych ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów skrzypcowych. Uczestniczył w lekcjach mistrzowskich w klasie skrzypiec u następujących profesorów: Jadwigi Kaliszewskiej, Wiesławy Kwaśny, Marcina Baranowskiego, Bartosza Bryły, Zakhara Brona (Akademia Muzyczna w Zurichu i Madrycie), Yair Kless (Akademia Muzyczna w Graz i Manchesterze), Ivry Gitlis (Izrael).

Wiktor Modrzejewski jest stypendystą: X edycji Funduszu Pomocy Młodym Talentom Jolanty i Aleksandra Kwaśniewskich (2006), Małopolskiej Fundacji Stypendialnej Sapere Auso (2007, 2015), Programu Stypendialnego Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Młoda Polska” (2010), oraz Krajowego Funduszu na rzecz Dzieci (2011/12). W 2010 r. otrzymał nagrodę Stuart Holland Memorial Award podczas kursu „Morningside Music Bridge” w Calgary (Kanada).

Foto: Muzyczny Kraków © Anna Janicka

Teatr Mumerus- zespół Strojone, relacja

ulotkainternetNUMERUSTeatr to dziwny lecz frapujący, damy z półświatka kryminaliści, ofiary i zbrodnie wszystko w muzycznym spektaklu „Pieśń gminna„, 24 sierpnia na dziedzińcu Muzeum Archeologicznego w Krakowie. Teatr Mumerus i Zespół Strojone przeniósł widzów w świat okrutny i wulgarny, ale poetycka reżyseria, świetne aktorstwo, czysty wokal zaczarowały nas bo nie było tu zbędnych gadżetów scenograficznych, wszechobecnej golizny, jupiterów mikroportów itp.

Publiczność po zakończeniu spektaklu trwała w tym magicznym zauroczeniu i gdyby na dziedzińcu pojawiła się zaczarowana dorożka zaczarowany dorożkarz i zaczarowany koń to nikt nie byłby zdziwiony. Bo to Kraków i tylko tu można znaleźć cichy zaułek ul Senackiej tworzący naturalną scenografię spektaklu. Reżyserem i autorem scenariusza jest Wiesław Hołdys, grają i śpiewają STROJONE Katarzyna Chodoń, Monika Gigier, Agnieszka Nastalska, Agnieszka Szeptalin i Alicja Margolin.  POLECAM

Tak, spektakl był dziwny i frapujący. Przyznam się … jestem wielkim fanem Strojonych. Ja odniosłem wrażenie, że Panie z lekka się męczyły. Cóż, to bardzo „nieichbajka”, chociaż wyszły z tego muzycznie i aktorsko – „z tarczą”. Wydaje się, ze dużo lepiej w tym repertuarze czuły by się artystki – powiedzmy rewiowe. Ale spektakl był frapujący i bardzo krakowski. POLECAM … i dorzucam cegiełkę do portfolio moich ulubionych Strojonych. Andrzej Wodziński

„Wesele w Ojcowie” ICE Kraków – relacja

Czekałam, czekałam i się doczekałam 16.05.2016 byłam w ICE Kraków, gdzie podziwiałam Wesele w Ojcowie Karola Kurpińskiego i Józefa Danse pierwszy balet narodowy. Warto było czekać na tą perełkę muzyczno baletową.

krakowiakUtrzymana w stylu romantycznym polska muzyka ludowa w wykonaniu The Violin Consort pod kierownictwem Zbigniewa Pilcha i balet łączący elementy folkloru polskiego z tańcem klasycznym w choreografii Leszka Rembowskiego a w wykonaniu tancerzy zespołu Cracovia Danza pod kierownictwem Romany Agnel zachwycił mnie bez reszty.

Czego tam nie było krakowiaki, mazury, oberki a wszystko takie zwiewne i wdzięczne w swym sielankowym charakterze. Ciekawostką były wyśpiewane białym głosem przez Magdalenę Wieczorek Duchewicz pieśni ludowe łączące poszczególne sceny baletowe.

Premiera baletu odbyła się 14 marca 1823 roku w Teatrze Narodowym w Warszawie. Po 193 latach mogłam i ja podziwiać nasz balet narodowy i dziękuję wszystkim którzy się do tego przyczynili.

Po spektaklu miałam możliwość zapytać o wrażenia muzyka i kompozytora, znawcę folkloru polskiego, profesora Alojzego Szopę. Poniżej cytuję jego spostrzeżenia:

Na uwagę zasługuje Zespół Muzyki Dawnej „The Violin Consort” pod kierownictwem Zbigniewa Pilcha, który swoim brzmieniem doskonale współgrał z choreografią baletu, scenografią i ogólnym charakterem spektaklu sprawiając że widowisko to emanowało niesamowitą aurą, płynnie obejmując dzieło w doskonałą całość. W pigułce, można rzec – ten króciutki spektakl przekazał widzom przekrój i istotę obrzędów oraz polskich tańców ludowych.

Koncert dla Wojtka Bellona – Nowohuckie Centrum Kultury, relacja

Koncert dla Wojtka Bellona dnia 8.05 2016 w Nowohuckim Centrum Kultury to przepiękny dar od przyjaciół i wielbicieli dla nieżyjącego lidera zespołu Wolna Grupa Bukowina, a przyjaciele to nie byle kto, tylko Elżbieta Adamiak, Anna Treter, Tomek Wachnowski, Jan Hnatowicz, czy Adam Ziemianin. Artyści wykonywali utwory Wojtka Belona oraz własne najbardziej znane szerokiej publiczności. Oj było co posłuchać i łezka się zakręciła niejednemu słuchaczowi w oku przy poetyckich piosenkach Wojtka.

Rzeczywiście tak jak księżyc ludzie znają mnie tylko z jednej jesiennej strony refren piosenki w wykonaniu Elżbiety Adamiak był bardzo gorąco oklaskiwany przez słuchaczy. „Bukowinę” którą wykonał Tomek Wachnowski śpiewała cała widownia. Anna Treter przypomniała piosenki z początkowych lat Zespołu Pod Budą. Nie można nie wspomnieć o przepięknym akompaniamencie gitarowym Piotra Domagały.
Oprócz wymienionych wcześniej artystów w programie udział wzięli: Oleg Dyjak,Piotr Górka, Piotr Goljat, Sebastian Ruciński i Tomasz Hernik.

Poetyckiego czaru zadał prowadzący koncert Adam Ziemianin, a ja o tym wszystkim piszę zgodnie z maksymą Pana Adama „robię wszystko żeby robić to co chcę„.

800px-JKRUK_20080531_WOLNA_GRUA_BUKOWINA_W_BZ_DSC01200

Dla pewnej (myślę, ze jednak niezbyt dużej) grupy odbiorców, Wolna Grupa Bukowina i Wojtek Bellon byli wykonawcami kultowymi. To pewien, bardzo specyficzny rodzaj muzyki – mający równie specyficznych odbiorców – do których i ja należę. To symbol pewnych czasów, które powoli odchodzą w zapomnienie … a dla tej właśnie grupy, są cudownymi wspomnieniami.

Andrzej Wodziński – redaktor naczelny

źródło informacji:
Zdjęcia wykorzystane w publikacji pochodzą z Wikmedia Commons | dokładamy wszelkich starań aby szanować prywatność i prawa autorskie. Jeśli jednak nasza publikacja narusza czyjeś prawa, prosimy o informację – treść zostanie bezzwłocznie usunięta.

25 lat Szkoły Muzycznej I-stopnia im. H. H. Baranowskiego w Krakowie

Zespół wokalny "Wiolinki" - prowadzenie: Bożena Szopa (foto: dzięki uprzejmości organizatora)

Na zdjęciu zespół wokalny „Wiolinki” – prowadzenie: Bożena Szopa (foto: dzięki uprzejmości organizatora)

Pierwsza cześć jubileuszu to spora dawka wiadomości o szkole, a druga to już sama przyjemność dla melomanów, ale też coś więcej. Nie wiem jak to nazwać: zachwyt + zdumienie + podziw + szacunek dla młodych ludzi którzy pomimo dysfunkcji wzroku potrafią być za pan brat z muzyką, śpiewem i tańcem.

Wyobraźcie sobie Państwo scenę i widownię pogrążoną w ciemności a wypełnioną muzyką fortepianową, to młodzi pianiści bez nut i światła, nie widzący klawiatury, grają czując muzykę i instrument. Mały Bartek Krajewski grający na akordeonie z udziałem orkiestry składającej się z muzyków wolontariuszy pod batutą Moniki Bachowskiej zachwycił na pewno nie tylko mnie. Brawurowe wykonanie The Entertainer Scotta Joplina przez zespół perkusyjny Crash wywołało na widowni burzę oklasków. Mysi koncert zespołu Wiolinki przygotowany przez moją koleżankę Bożenę Szopę, pedagoga szkoły muzycznej (która w trakcie koncertu a to dyrygowała, a to akompaniowała przy fortepianie, to znowu grała na flecie lub śpiewała) ujął swoją subtelnością i spontanicznością. Wielkie uznanie dla wszystkich wykonawców którym przyświeca hasło wymagaj od siebie więcej nawet gdyby inni od Ciebie nie wymagali.

Podziwiając młodych artystów sądzę, że grono pedagogiczne jest wymagające, ale też wkładające w swoją pracę bardzo dużo serca. Dyrektorem szkoły muzycznej jest Pani Małgorzata Bała. Serdeczne gratulacje i szacunek dla Pani dyrektor i całego grona pedagogicznego. Na koniec pełny Koncertu Galowego, bo każdy z wykonawców i pedagogów zasługuje na wyróżnienie.

 

P R O G R A M
25-lecia Szkoły Muzycznej I stopnia im. Mjr. Hieronima Henryka Baranowskiego
przy Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym dla Dzieci Niewidomych i Słabowidzących
w Krakowie

Zespół Pieśni i Tańca Kraków
Jan Stefani – Polonez i Krakowiak z opery Krakowiacy i Górale
Opracowanie muzyczne i przygotowanie zespołu – Bożena Szopa

Powitanie, rys historyczny szkoły

Dziecięca grupa rytmiczna
Camille Saint-Saëns – Akwarium z Karnawału zwierząt
Choreografia i przygotowanie zespołu – Małgorzata Kafara

Działalność artystyczna szkoły
Zespół muzyki dawnej Minstrele
Mikołaj Gomółka – Psalm nr 29 Nieście chwałę mocarze ze zbioru Melodie na psałterz polski (do słów Jana Kochanowskiego) Przygotowanie zespołu i opracowanie muzyczne – Bożena Szopa

Absolwenci

Karol Radwan – fortepian (absowent z roku 2011)
Fryderyk Chopin – Polonez A-dur op. 40 nr 1

Wspomnienie o Mieczysławie Koszu

Grzegorz Dowgiałło – fortepian jazzowy, śpiew
(absolwent z roku 2004)
Oscar Levant / Edward Heyman – Blame it on my youth
Zespół wokalny Gama
Joanna Wiśnios – Do pani Muzyki
Przygotowanie zespołu – Małgorzata Kafara / Katarzyna Hrynkiewicz
Opracowanie orkiestrowe – Waldemar Król

Chór szkolny Allegria
Everybody sing freedom (melodia tradycyjna, negro spirituals)
Przygotowanie chóru – Beata Klimek
Opracowanie orkiestrowe – Stanisław Rzepiela

Mateusz Kondrat – organy
Léon Boëllman – Suita gotycka
Przygotowanie – Elżbieta Rajchel
Opracowanie orkiestrowe – Emil Wojtacki

Wioletta Brągiel, Aleksandra Koperny, Julia Zawrzykraj – fortepian
Marta Ptaszyńska – Pierwszy śnieg, Taniec bałwana, Tęcza
z cyklu Cztery pory roku
Przygotowanie – Agata Widłak
Opracowanie orkiestrowe – Stanisław Rzepiela

Kinga Kasprzyk i Szymon Szeliga – skrzypce
Dorota Obijalska / Marcin Wawruk – Przedostatni dyliżans
Przygotowanie – Jolanta Trzop
Opracowanie orkiestrowe – Waldemar Król

Marcin Wójcik – fortepian (absolwent z roku 2009)
Fryderyk Chopin – Nokturn Es-dur op. 9 nr 2
Przygotowanie – Andrzej Panasiuk
Opracowanie muzyczne – Waldemar Król

Mariola Stopińska – saksofon
Dymitr Szostakowicz – Walc nr 2 z II Suity jazzowej
Przygotowanie – Ryszard Cieśla
Opracowanie orkiestrowe – Waldemar Różański

Dawid Bućko – fortepian ; Szymon Wasiłowicz – śpiew
Jan Sebastian Bach – Musette
Przygotowanie – Waldemar Różański
Opracowanie orkiestrowe – Waldemar Różański

Bartłomiej Krajewski – akordeon
Eduardo Di Capua – O sole mio
Przygotowanie – Piotr Marczak
Opracowanie orkiestrowe – Waldemar Król
Zespół perkusyjny Crash
Scott Joplin – The Entertainer
Przygotowanie zespołu – Janusz Świerkosz
Opracowanie orkiestrowe – Marcin Pączkowski

Zespół Wokalny Wiolinki
Bożena Szopa – Mysi koncert
Przygotowanie zespołu – Bożena Szopa
Opracowanie orkiestrowe – Waldemar Król

Natalia Lewandowska – śpiew; Piotr Michuta – akordeon
Waldemar Kazanecki (muz.) / Agnieszka Osiecka (sł.) – Od nocy do nocy
Przygotowanie – Małgorzata Bała, Oskar Gut
Opracowanie orkiestrowe – Marcin Pączkowski

Szymon Wasiłowicz – śpiew
Bert Kaempfert (muz.) / Charles Singleton, Eddie Snyder (sł.) – Strangers in the night
Przygotowanie – Małgorzata Bała
Opracowanie orkiestrowe – Waldemar Różański

Lekcja pokazowa
Temat zajęć: Wolfgang & Amadeusz – Marsz Tyniecki

Orkiestra pod batutą Moniki Bachowskiej:
I skrzypce: Maria Gołdasz, Karolina Lubomirska, Małgorzata Mikosz – Piotrowicz, Anna Ryszka, Gabriela Szmigel, Barbara Wilkońska – Firlet, Justyna Zinkiewicz,
II skrzypce: Gracjan Andrasz, Monika Dudek – Wójtowicz, Piotr Dudlej – Sanojca, Urszula Krawczyk, Gabriela Matuła, Agnieszka Otręba
Altówka: Jadwiga Karpała, Monika Turek, Klaudia Wrzecionek
Wiolonczela: Łucja Bogacz – Rajda, Marek Kozień, Józef Marek, Leszek Pacanek, Tomasz Wójcik, Krzysztof Wójtowicz
Kontrabas: Michał Krawczyk, Marek Lewandowski
Flet: Andrzej Firlet, Ewa Ostrowska, Bożena Szopa
Obój: Kamil Kuc
Klarnet: Ryszard Cieśla, Zuzanna Honisz, Szymon Wójcik
Fagot: Wojciech Korzeń, Maciej Rygielski
Waltornia: Kinga Lupa, Tomasz Salamon, Paweł Siedlik
Trąbka: Paweł Gajewski, Martin Jung, Marcin Szymański
Puzon: Arkadiusz Bała, Przemysław Gaweł, Klaudiusz Otręba, Grzegorz Salamon
Akordeon: Piotr Marczak
Fortepian: Jagoda Gołdasz, Waldemar Różański, Bożena Szopa
Gitara basowa: Mateusz Honisz
Instrumenty perkusyjne: Piotr Przewoźniak, Leszek Ryński, Janusz Świerkosz

W zespołach występują:
Jakub Aziewicz, Andrzej Barć, Wiktor Batek, Mieczysław Bąk, Martyna Bębenak, Zuzanna Bębenek, Agata Bigaj, Julia Bochenek, Wioletta Brągiel, Krzysztof Ciastoń, Martyna Ciężadło, Mateusz Cieżadło, Amelia Duc, Karolina Durbas, Krzysztof Ekstowicz, Jagoda Gołdasz, Filip Grabacki, Jan Gunajew, Julia Gunajew, Julia Gut, Konrad Heksel, Maja Hojda, Michał Jagiełło-Wolsza, Danuta Janda, Alicja Jarek, Marcin Joneczko, Kinga Kasprzyk, Maria Kasprzyk, Anastazja Kawulok, Maja Kiepura, Michał Kiepura, Mateusz Kondrat, Aleksandra Koperny Julia Kuc, Eliza Kumela, Daniel Kurlit, Natalia Lewandowska, Sandra Matysiak, Jagoda Merynda, Piotr Michuta, Gabriela Mielczarek, Julia Mielniczek, Anita Mikołajczyk, Wiktoria Mikołajczyk, Mateusz Modrzejewski, Kamil Moskal, Antoni Pająk, Michał Pałka, Wiktoria Papis, Dominik Pawlus, Jakub Piechnik, Anna Pilarska, Mateusz Popis, Olga Rzehak, Adam Salawa, Karolina Samoćko, Franciszek Sitko, Marta Skalimowska, Adrianna Sroczyk, Marcel Suder, Katarzyna Szczodrak, Szymon Szeliga, Bożena Szopa, Karolina Szopa, Aleksandra Szot, Rafał Szwabowski, Kamil Szymański, Michalina Szymkiewicz, Michał Szymusiak, Paweł Tokarz, Zuzanna Tokarz, Dorota Wach, Maciej Walczak, Szymon Wasiłowicz, Mateusz Wieczorek, Wiktoria Wielowska, Dominika Wolańska, Wiktoria Wostal, Mariusz Wójcik, Julia Zawrzykraj, Maria Zych

Prowadzenie koncertu: Przemysław Kielar

W przesłaniu naszego serwisu możemy przeczytać, „piszemy i wspieramy  wykonawców oraz wydarzenia które są wartościowe ale omijają pierwsze strony gazet i portali internetowych”. Tak też stało się tym razem. Na koncercie nie mogłem być, czego bardzo żałuję. Bardzo pochlebne opinie o koncercie, ale przede wszystkim o Szkole Muzycznej I stopnia im. Mjr. Hieronima Henryka Baranowskiego przy Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym dla Dzieci Niewidomych i Słabowidzących w Krakowie usłyszałem od wielu osób. Większość z nich dowiedziała się o istnieniu tej wspaniałej instytucji dopiero przy okazji jubileuszowego koncertu. To działalność mało znana szerokim odbiorcom – a bardzo szkoda. Nie można tu mieć pretensji do samej szkoły, pewnie nie ma w niej budżetu na działalność Public Reltions. Pretensje można mieć do instytucji zajmujących się promocją kultury w naszym mieście. Promowane są bzdurne projekty a te, naprawdę wartościowe, muszą z trudem się przebijać…

Andrzej Wodziński – redaktor naczelny

Cracovia Danza „Modna przez wieki” relacja

Modna przez Wieki, Cracovia Danza

Lubicie poniedziałki? Bo ja nieszczególnie. Ale ten ostatni 11 kwietnia do takich nie należał a to za sprawą barwnego multimedialnego widowiska „Modna przez wieki” w krakowskim Kinie Kijów.Centrum. Spektakl był wiodącym wydarzeniem trzeciej edycji projektu Kobieta-Wiedza-Władza zorganizowanego przez Stowarzyszenie Na Rzecz Rozwoju.

Aktorzy w fantastycznym tempie poruszają się na scenie i … w czasie. Towarzyszy im muzyka z różnych epok. Muśliny, aksamity, jedwabie, koronki, piękne stroje od starożytności po czasy współczesne zostały ożywione ruchem tancerzy. Muzyka i taniec w wykwintnej choreografii sprawiły że piękne stroje  z epok przemówiły do nas na żywo i nie były tylko martwymi przypadkowo zebranymi eksponatami. Na szczególne wyróżnienie zasługuje humoreska przestawiająca trudy strojenia się (krynoliny, gorsety, peruki)

Finałowa scena to współczesny taniec rodem z „you can dance”, który stanowi klamrę zamykającą to piękne, barwne widowisko. Spektakl, oprócz wartości artystycznych i estetycznych, ma również wymiar edukacyjny. Widzowie mogą w bardzo skondensowanej formie prześledzić jak zmieniały się „trendy modowe” na przestrzeni wieków.

Modna przez wieki, Cracovia DanzaW dwugodzinnym multimedialnym spektaklu zobaczyliśmy blisko 140 kostiumów z różnych epok. Są to kostiumy należące do baletu Cracovia Danza oraz stroje z epoki empire Szkoły Tańca Jane Austen. Autorką kostiumów baletu Cracovia Danza jest Pani Monika Polak-Luścińska. Reżyserem spektaklu jest Romana Agnel. Choreografowie wykonywanych tańców: Romana Agnel, Dariusz Brojek, Beata Broniek, Marie-Claire Bar Le Core, Anna Karabela, Alina Towarnicka. Oprawę multimedialną przygotowali: Monika Polak-Luścińska i Jakub Gabriel, Grzegorz Osuch oraz Adrian Popuraj.

Zaczynam jednak lubić poniedziałki i 16.05.2016 o godz. 19:00 wybieram się do ICE Kraków na Wesele w Ojcowie Karola Kurpińskiego i Józefa Damse, pierwszym balecie narodowym w ramach Dnia Tańca z Cracovia Danza.

Autor: Krakowianka Jedna

W publikacji wykorzystano zdjęcie dostarczone przez Organizatora. Foto: Ilja Van de Pavert